Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Είπαν κι έγραψαν-Ο τοίχος έγραφε-Συγκεντρωτικά 5

Η 5η σύγκέντρωση όσων αναρτήθηκαν περιοδικά δίπλα στις ενότητες "Είπαν κι έγραψαν" και "ο τοίχος έγραφε' για να υπάρχουν στο αρχείο.


...εις Σε, ω ιερά πλην τρισάθλια Πατρίς !  Ορκίζομαι εις τας πολυχρονίους βασάνους Σου.

(από τον όρκο των Φιλικών)



..Εγώ έζησα όλες τις προδοσίες από το '40.
Μία,δύο,τρείς,τέσσερις..
Λέω,τώρα, ξέρεις ότι κάτι βγήκε.
Και να σου πω τι βγήκε;
Βγήκε ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι προσκυνημένος,είναι προδομένος!

Μίκης Θεοδωράκης


Μέσα στην αγάπη που είχε για τα βιβλία βρήκε την επικύρωση στους εσώτερους στοχασμούς του,επικύρωση που μάταια είχε αναζητήσει να βρεί κουβεντιάζοντας με  τους ανθρώπους.

Herman Melville


Δεν είχα χρήματα, δεν είχα διασυνδέσεις, είχα όμως κάτι...
Ραλφ Λόρεν


Ολόκληρο το μέλλον υπάρχει στο παρελθόν
Truman Capote


Σ᾿ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν᾿αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται.
Σεφερησ -ΟΜΙΛΙΑ ΝΟΜΠΕΛ 1963



«Θέλω ελευθερία, το δικαίωμα της έκφρασης, το δικαίωμα του καθενός σε όμορφα πράγματα». Αυτό σήμαινε ο Αναρχισμός για μένα, και θα το ζούσα στο πείσμα ολόκληρου το κόσμου 
Έμμα Γκόλντμαν 

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Μακριά και Μακάριοι

από pitsirikos

Η πραγματική μου γνώμη για το Σύμφωνο Συμβίωσης 

Τώρα που το Σύμφωνο Συμβίωσης επεκτάθηκε, μετά την χτεσινή ψηφοφορία στη Βουλή, και στα ομόφυλα ζευγάρια -και όλοι πια έχουν τα ίδια «δικαιώματα»-, θέλω και μπορώ να γράψω την πραγματική μου γνώμη, για το Σύμφωνο Συμβίωσης.

Θεωρώ πως το Σύμφωνο Συμβίωσης είναι γελοίο. Όποια ζευγάρια κι αν αφορά.

Επίσης, θεωρώ πως ο γάμος είναι γελοίος. Και ο θρησκευτικός και ο πολιτικός.

Το Κράτος και η Εκκλησία δεν θα έπρεπε να έχουν καμία σχέση με τις προσωπικές σχέσεις των ανθρώπων.

Χαιρετίζω όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που ζουν τους έρωτές τους, τις αγάπες τους και τις προσωπικές τους ζωές, μακριά από το Κράτος και την Εκκλησία.
Χαιρετίζω όλους τους ελεύθερους ανθρώπους που δεν έμπλεξαν ούτε λεπτό τους έρωτές τους με την ιδιοκτησία και την περιουσία.
Και λυπάμαι όλους αυτούς που επιζητούν την κρατική και εκκλησιαστική έγκριση, για να αγαπήσουν και να ζήσουν.
Αύριο στα δικαστήρια, θα ζητάει ο ένας από τον άλλον τα παιδιά, το πλυντήριο και τη σαλονοτραπεζαρία. Όπως έλεγε και το «συμβόλαιο» της αγάπης τους.
Καλές γιορτές. Τις εγκρίνει και το Κράτος. Και η Εκκλησία.


Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Φτου ξελευτερία για όλους!

από Δήθεν

Ο καλλιτέχνης και διανοητής Xαϊνης Δημήτρης Αποστολάκης απαντά στην Κρυσταλία Πατούλη με αφορμή το πρώτο του βιβλίο «Φτου ξελευτερία για όλους!» σελ.168 που κυκλοφορεί,

Κρ.Π.: Πως προέκυψε το πρώτο σου βιβλίο;

Χαϊνης Δ. Απ.: Μοιάζω πολύ με τα έντομα, με τυφλώνει ένα φως και πάω προς αυτό. Είναι το φως που με κάνει να κλαίω και να γελώ΄ είναι το φως που έχω ανάγκη για να μην αυτοκτονήσω, είναι ο μόνος τρόπος να πορευτώ. Έτσι ορμούμενος από μια καθολική υπαρξιακή παρόρμηση προχωρώ σαν τυφλός.

Κρ.Π.: Καταγράφεις βιώματα και σκέψεις σ' αυτό το κυρίως αυτοβιογραφικό βιβλίο σου και μοιάζει σαν εξομολόγηση για όποιον και ό,τι στιγμάτισε τη ζωή σου. Και για μένα που το διάβασα απνευστί, γέλασα, σκέφτηκα, συμφώνησα ή διαφώνησα, συγκινήθηκα, ήταν σαν ένα δώρο...

Χαϊνης Δ. Απ.: Είναι εξομολόγηση, αλλά δεν το βλέπω σα δώρο ή προσφορά εκ μέρους μου, γιατί  δεν εστιάζω σε αυτά που δίνω, όσο σε αυτά που παίρνω.

Κρ.Π.: Επειδή κάνεις μεγάλη αναφορά στα παιδικά σου χρόνια στην Κρήτη, πόσο σημαντικά πιστεύεις ότι είναι τα παιδικά χρόνια για τη μετέπειτα ενήλικη ζωή;

Χαϊνης Δ. Απ.: Οι επιστήμονες λένε ότι ο κόσμος είναι πρόβλημα συνοριακών συνθηκών (Boundary Condition Problem). Στην ουσία τα παιδικά μου χρόνια, δεν τα αναφέρω επειδή αφορούν κάποιον, αλλά για το λόγο ότι πριν από δυο τρεις δεκαετίες οι άνθρωποι ζούσαν όπως ακριβώς ζούσαν και πριν από έξι χιλιάδες χρόνια παγκοσμίως, στις απαρχές των πρώτων σουμεριακών πολιτισμών στο στο δέλτα του Τίγρητος και του Ευφράτου.

Κι ο λόγος που αναφέρω τα παιδικά μου χρόνια δεν είναι γιατί θέλω να κάνω κανέναν συγκινησιακό εκβιασμό, ούτε γιατί διακατέχομαι από κάποιο αίσθημα παρελθοντολαγνείας, αλλά γιατί η σωστή δράση είναι εκείνη που πάει από το όλον στο μέρος.

Το όλον δεν είναι μόνο χωρικό είναι και χρονικό. Για να επιτελέσεις μια σωστή δράση στο εδώ και στο τώρα πρέπει να ψυχανεμίζεται το παντού και το πάντα. Δηλαδή, τον απώτατα μακρινό παρελθοντικό χρόνο, μέχρι τον πιο οραματικά μελλοντικό.

Κρ.Π.: Αυτό το βιβλίο, τώρα που το έχεις γράψει και έχει τελειώσει, αν το σκεφτείς τι είναι αυτό που σου έρχεται στο μυαλό;

Χαϊνης Δ. Απ.: Ότι είμαι μια γελοία οντότητα. Έχω κάνει πάμπολλες εργασίες από 12 χρονών. Οπότε μοιάζω με τον Καραγκιόζη. Ο Καραγκιόζης γραμματικός, ο Καραγκιόζης γιατρός, ο Καραγκιόζης φούρναρης, και τώρα ο Καραγκιόζης συγγραφέας. Αλλά αυτό το πράγμα, από τη μια μεριά είναι εξόχως άβολο για μένα, από την άλλη είναι παρηγορητικό αφού ξέρω καλά ότι καλλιτέχνης σημαίνει ιερή ακροβασία μεταξύ τραγικού και γελοιότητας.

Κρ.Π.: Αυτές οι αντιφάσεις που γράφεις πως καθορίζουν την δημιουργία και εν δυνάμει την τέχνη;

Χαϊνης Δ. Απ.: Ακριβώς. Η ζωή είναι σύνθεση! Και η σύνθεση είναι πάντρεμα αντιθέσεων. Όταν τα παντρέματα εμπεριέχουν έρωτα, η ζωή αποκτά ποίηση, γίνεται τέχνη. Γιατί η τέχνη δεν είναι η παράσταση δυο ώρες το βράδυ μιας ομάδας μουσικών, ηθοποιών ή χορευτών. Η παράσταση είναι από τη στιγμή που θα ανοίξεις τα μάτια σου μέχρι που θα τα κλείσεις. Η παράσταση διαρκεί από τη στιγμή που γεννιέσαι μέχρι τη στιγμή που φεύγεις από αυτόν τον κόσμο. Η παράσταση είναι μια, κι όποιος την χωρίζει σε επιμέρους χωρικά ή χρονικά κομμάτια είναι ή αφελής ή πονηρός.

Και κάθε καλλιτεχνικό έργο αξίζει μόνο όταν μπορεί να καταστεί γεννήτορας πολλαπλών ερμηνειών. Αυτό συμβαίνει όταν συντίθενται φαινομενικά αγεφύρωτες αντιφάσεις.
Γιατί είμαστε οντότητες τυφλές. Είμαστε σαν τυφλοί νάνοι  που ψάχνουμε να ανιχνεύσουμε την ουσία της ύπαρξης. Η ύπαρξη είναι ένας ελέφαντας. Εμείς τυφλοί τον ψαχουλεύουμε με τα χέρια μας. Ο ένας ψαχουλεύει την ουρά του ελέφαντα και λέει ότι «Α! Ο ελέφαντας, τριχωτός είναι». Ο άλλος ψαχουλεύει την προβοσκίδα του ελέφαντα και λέει «Α! Ο ελέφαντας ελαστικός είναι». Ο άλλος ψαχουλεύει τους χαυλιόδοντες και λέει «Είναι λείος και στιλπνός». Όμως ο ελέφας–ύπαρξη γελά με όλα αυτά, γιατί είναι όλα αυτά και τίποτα απ’ όλα αυτά.

Κρ.Π.: «Ίσως η μεγαλύτερη επανάσταση να προκύψει από το γέλιο», όπως αναφέρεις επίσης στο βιβλίο;

Χαϊνης Δ. Απ.: Το γέλιο είναι η άσκηση ελευθερίας μας.
Ο άνθρωπος πορεύεται προς την ελευθερία του, γιατί η ελευθερία είναι πορεία δεν είναι κατάσταση. Όλα τα ιδανικά είναι πορείες. Δηλαδή, αν μου ζητούσαν να ετυμολογήσω τη λέξη ελευθερία θα έλεγα ότι είναι η έλευση προς το εράν, η πορεία προς την αγάπη΄ αυτό θα έλεγα.

Η μέγιστη ελευθερία μιας ατομικής συνείδησης, είναι όταν μάθει από μικρό το υποκείμενο να σεναριογραφεί, να σκηνοθετεί τον εαυτό του, να γίνεται ο ίδιος ηθοποιός και εκτελεστής μιας μοναδικής παράστασης στον κόσμο.

Οπότε, λοιπόν, το γέλιο, αναγκάζει το υποκείμενο να γίνει σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός, κινησιολόγος, χορευτής, performer΄ να αποκτήσει, δηλαδή, όλες τις ιδιότητες του ανθρώπου-κέντρου αφηγηματικής βαρύτητας.
Άρα το γέλιο είναι η άσκηση ελευθερίας μας. Σε όλες τις εκφάνσεις του. Από τον αυτοσαρκασμό μέχρι το τρανταχτό γέλιο μιας κοινωνικής συνεύρεσης. Είναι όλες πολυποίκιλες ασκήσεις ελευθερίας, και επίσης ο ύψιστος διαλογισμός.

Κρ.Π.: Αλλά, όπως γράφεις «Τι μπορεί να αφηγηθεί κάποιος που δεν έχει σκοτώσει τον εαυτό του;»

Χαϊνης Δ. Απ.: Η ιδέα του σταθερού εαυτού είναι μια ψευδαίσθηση και μια νοσηρή φαντασία του σημερινού καταναλωτικού ατόμου στο σύγχρονο καπιταλισμό του τζόγου, αφού κάθε μέρα εκατομμύρια κύτταρα πεθαίνουν και εκατομμύρια κύτταρα γεννιούνται, σκέψεις και όνειρα πεθαίνουν και καινούργια γεννιούνται. Οπότε λοιπόν η φύση είναι ένας διαρκής κύκλος θανάτων και αναγεννήσεων. Οι μεγαλύτερες αντιδραστικές πράξεις, είναι αυτές που αντιβαίνουν στο φυσικό ρου και εδράζονται στην εσφαλμένη ιδέα της σταθερότητας και της ασφάλειας. Αφού η φύση όπως είπαμε είναι ο αέναος κύκλος θανάτων και αναγεννήσεων.

Άρα λοιπόν η φονιάδες είναι οι ιεροφάντες των αρχέγονων τελετουργιών θεοφαγίας και θεογονίας. Ταυτόχρονα είναι και οι μόνοι αφηγητές. Είναι οι μόνοι που μπορούν να μιλήσουν για τη ζωή, αφού γνώρισαν το θάνατο.

Κρ.Π.: Και για να αναγεννηθεί κάποιος πρέπει πρώτα να σκοτώσει τον εαυτό του;

Χαϊνης Δ. Απ.: Η «Καλή Ανάσταση» προϋποθέτει έναν καλό θάνατο. Μη το ξεχνάμε αυτό.

Και η αποσιώπηση της ευχής «Καλό Θάνατο» είναι μια ανήθικη απόκρυψη, αφού στην ουσία το κόστος της θυσίας αποκρύβεται. Κάτι το οποίο όμως αποτελεί τη μεγαλύτερη έμπνευση στην ιστορία του ανθρώπου και είναι το μόνο που αποτυπώνεται ποιητικά. Μην ξεχνάμε για παράδειγμα ότι η Οδύσσεια είναι το ποιητικό αποτύπωμα του κόστους της θυσίας του Οδυσσέα. Μετά που φτάνει στην Ιθάκη, ο Όμηρος σιωπά. Δεν υπάρχει πια ποίηση μετά το πλήρωμα του κόστους.

Το ίδιο πράγμα γίνεται στον Ερωτόκριτο, ή σε όλα τα έπη που αποτελούν το απαύγασμα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Και γιατί αποτελούν το απαύγασμα της παγκόσμιας λογοτεχνίας τα έπη; Γιατί ακριβώς μόνο στα έπη δικαιολογείται το αίσιο τέλος.

Το ίδιο γίνεται και στον Ερωτόκριτο, το ίδιο γίνεται και παντού. Αφού ο ήρωας φτάνει στην ανάστασή του, έρχεται η σιωπή, έχουμε το τέλος της αφήγησης. Στην ουσία δηλαδή όλος ο κόσμος είναι αφηγήσεις κόστους.

Αν αποσιωπηθεί το πάθος του Θεανθρώπου, με την έννοια τουΥιού του ανθρώπου, τότε δεν έχει καμιά απολύτως σημασία, και καμιά ποίηση η ανάστασή Του.

Κρ.Π.: Λες ακόμη πως «Στις μέρες μας τα ελάχιστα πολύτιμα πετράδια της τέχνης εξαφανίζονται μέσα στην πληθώρα των σκουπιδιών της βιομηχανίας της κουλτούρας»

Χαϊνης Δ. Απ.: Θέλω να πω ότι η μαζική κουλτούρα είναι ο πραίτορας της εξουσίας. Μας το είπε χρόνια τώρα η Σχολή της Φρανκφούρτης: Μαρκούζε, Αντόρνο, Βέμπερ, Χορκχάϊμερ, κλπ. Και συγκεκριμένα είπαν ότι είναι προτιμότερο να περάσει ένα βομβαρδιστικό από πάνω μας, παρά η μαζική κουλτούρα. Αφού οι άνθρωποι είναι βαριά απομονωμένοι, νιώθουν ανήμποροι, είναι ισχυρά κατατεθλιμμένοι και εξόχως φοβισμένοι, χωρίς να μπορούν να νοηματοδοτήσουν την ύπαρξή τους, το ερώτημα γι’ αυτούς είναι: Γιατί δεν επαναστατούν οι άνθρωποι;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι ότι η κοινωνία που έχουμε οικοδομήσει παρέχει δύο ισχυρά κατευναστικά ναρκωτικά για να μην επαναστατούμε. Το ένα κατευναστικό είναι η μονοσήμαντη ερμηνεία των κυρίαρχων ΜΜΕ, και το δεύτερο κατευναστικό ναρκωτικό είναι η μαζική κουλτούρα. Δηλαδή, σκεφτείτε πως θα δρούσαν οι άνθρωποι εάν στην απελπισία τους δεν είχαν ως καταφύγιο και ως βαλβίδα εκτόνωσης την τηλεόραση, το σκυλάδικο, ή το εντεχνάδικο, που είναι σκυλάδικο σε χάρτινο, οικολογικό περιτύλιγμα.

Οι άνθρωποι δεν έρχονται μπροστά στο κατοπτρικό τους είδωλο επειδή υπάρχει ο παραμορφωτικός καθρέφτης της τηλεοπτικής οθόνης ή του θεάματος. Αυτός είναι ο ορισμός της πορνείας., δηλαδή το να αισθάνεται ο θεατής ότι αλληλεπιδρά με τον τραγουδιστή στην απέναντι σκηνή ή με τον τηλεοπτικό αστέρα στην απέναντι οθόνη. Η πορνεία είναι η αγοραία προσομοίωση του έρωτα. Ακριβώς αυτό συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Ο έρωτας είναι ακριβός, ριψοκίνδυνος και περιπετειώδης. Η πορνεία έρχεται σα φτηνό υποκατάστατο, για να εκτονωθούν οι σκλάβοι και να μη διασαλευτεί η κοινωνική ειρήνη.

Οπότε λοιπόν η βιομηχανία της κουλτούρας προτείνει αντί για το βιβλίο, ένα περιοδικό, ή αντί για την ψυχαγωγία, την διασκέδαση, που είναι βατοί δρόμοι για το ατομικό υποκείμενο που δεν χρειάζεται να αλλάξει εαυτό, δεν χρειάζεται δηλαδή να κουνηθεί από τη θέση του για να αλληλεπιδράσει, διότι η ψυχαγωγία ή το βιβλίο απαιτούν από σένα να ξεβολευτείς από τη θέση σου, να δράσεις, να συναντηθείτε κάπου και να εξελιχθείτε μαζί.

Οι ερμηνείες που θα προσάψεις στο καλλιτεχνικό ή στο πνευματικό έργο είναι βασικά οι ερμηνείες που ανακλούν πάνω σου. Είναι αυτό που λέμε στην επιστήμη «ανάδραση ακτινοβολίας» (Radiation Reaction). Το σώμα που αλλάζει κινητικότητα ακτινοβολεί και η ακτινοβολία αυτή επιδρά και στον εαυτό του.
Έτσι λοιπόν, τα έργα της μαζικής κουλτούρας δεν χρειάζεται να ξεβολευτείς για να τα κατακτήσεις. Είναι έργα μη κατάκτησης. Και τα έργα μη κατάκτησης είναι βαθιά ψεύτικα, βαθιά απατηλά.
Η πιο ηχηρή δήλωση υποτέλειας του σκλάβου στο αφεντικό του είναι να ανοίξει την τηλεόραση, να διαβάσει ένα περιοδικό, ή να πάει σ’ ένα εντεχνοσκυλάδικο. Είναι η χαμερπής παράκληση του εθελόδουλου στον αφέντη του: «Δώσε μου τη δόση μου, για να αντέχω το βιασμό της καθημερινής μισθωτής σκλαβιάς και τη σκοτεινιά της απουσίας οραμάτων».

Κρ.Π.: Αναφέρεις και ότι «Αν πεις την αλήθεια σε περιμένει η μοναξιά».

Χαϊνης Δ. Απ.: Η δυσλειτουργία αυτού του κόσμου καθρεφτίζεται στο γέλιο των τρελών. Οι αποκλίνουσες περιπτώσεις μάς δίνουν ζωή, μάς αλλάζουν, εκτρέπουν την πορεία του κόσμου, που πάει ολοταχώς στο γκρεμό. Όμως, αυτές οι αποκλίσεις εισάγουν ‘καινά δαιμόνια’, γίνονται απόστολοι μιας ασυνάρτητης μελλοντικής θρησκείας, που απαιτεί μη προβλεπόμενη κίνηση.

Οπότε το κοινωνικό σύνολο, σα σύνολο μάζας και αδρανούς πλειοψηφίας, έχει την τάση, αυτές τις αποκλίνουσες περιπτώσεις, φυγόπονα, να τις εξαλείψει από το πεδίο αντίληψης των αισθήσεών του. Και λέει: Κοίταξε κυρία αποκλίνουσα περίπτωση, ή θα συμφωνήσεις μαζί μας ότι το άσπρο είναι άσπρο και το μαύρο είναι μαύρο όπως το ορίσαμε εμείς, ειδάλλως σε περιμένει εξοντωτική μοναξιά. Κι αυτό δεν είναι τόσο κοινωνικός εκβιασμός όπως θα παρατηρούσε κάποιος κοινωνιολόγος, αλλά είναι βαθιά βιολογικός εκβιασμός, από τη στιγμή που η φύση του ανθρώπου εδώ και εκατομμύρια χρόνια είναι να ζει αγελαία.

Τονίζω λοιπόν ότι είναι βαθύς βιολογικός εκβιασμός της κοινωνίας των αντιτύπων και της αδράνειας, σε αντιδιαστολή με τον πλουραλισμό και τη διαρκή κινητικότητα της φύσης. Και τη φύση τη φέρουν σαν ασυνείδητη δωρεά μόνο οι προφήτες των αποκλινουσών περιπτώσεων.

Κρ.Π.: Μετά από αυτό το βιβλίο, που πάς;

Χαϊνης Δ. Απ.: Δεν ξέρω που πάω. Η αλήθεια είναι ποτέ δεν ήξερα που πάω. Κι όσες φορές προσπάθησα να το μάθω, απέτυχα. Η ζωή ξέρει κάτι παραπάνω από μένα. Κι όταν λέω η ζωή εννοώ η θέληση του οικουμενικού σπόρου να βλαστήσει. Ο εαυτός μου δεν είναι ούτε καν το δάσος, ούτε καν το δέντρο, ούτε το κλαδί. Είναι ένα μικρό νεύρο στο φύλλο ενός κλαδιού κάποιου δέντρου σε ένα δάσος. Αλλά ταυτόχρονα ξέρω ότι είμαι όλο το θησαυροφυλάκιο της θεϊκότητας. Η ασημαντότητα της ύπαρξής μου ταλαντώνεται με τη μοναδικότητά της. Κι αυτό το πράγμα είναι ένα εξωφρενικό συμπαντικό ταξίδι, ένα κοσμικός χορός τον οποίο δεν μπορώ να προβλέψω, αλλά μπορώ να ακολουθήσω τη φυσική ροή του.

Ξέρεις, μπορώ μόνο να ζω. Το ποτάμι της ζωής είναι ένα ποτάμι παράξενο που δεν ξέρεις σε ποια θάλασσα σε βγάζει. Η μια όχθη είναι η όχθη της επιθυμίας. Η άλλη όχθη είναι η όχθη του φόβου, που στην ουσία δεν είναι η ζωή, γιατί δεν είναι το παρόν. Γιατί τόσο η επιθυμία όσο και ο φόβος είναι αναμνήσεις παρελθούσας ηδονής ή αναμνήσεις ενός παρελθόντος πόνου. Όταν προσκολλούμαι στις όχθες, χάνω τη ροή του ποταμού και του απρόβλεπτου της θάλασσας ή του ωκεανού που θα με βγάλει. Οπότε αφήνω τον εαυτό μου, όπως με πάει.

Κρ.Π.: Γράφεις και πως είναι μέγα λάθος το «Όλοι πρέπει να λένε τη γνώμη τους»

Χαϊνης Δ. Απ.: Είναι τραγικό λάθος. Θεωρώ πως αυτό που πολλές φορές ονομάζουμε δημοκρατικό είναι βαθιά φασιστικό. Τη γνώμη του, πρέπει να τη λέει κάποιος για κάποιο θέμα, όταν έχει πληρώσει το αντίτιμο της θυσίας. Οφείλει να την πει τη γνώμη του σ’ αυτή την περίπτωση. Στην αντίθετη περίπτωση είναι καταστροφικός, δυσλειτουργικός και ανασταλτικός για τη συλλογική συνεξέλιξη.

Κρ.Π.: Για ποια πράγματα πιστεύεις πως εσύ έχεις πληρώσει αυτό το κόστος;

Χαϊνης Δ. Απ.: Εσείς θα κρίνετε. Δεν ξέρω τι δίνω, μπορώ να σου πω όμως, ότι έχω πληρωθεί από όλους τους ανθρώπους από καταβολής κόσμου και με το παραπάνω. Και δεν ξέρω αν μπορώ να ξεπληρώσω το ακριβό κέρασμα που μου κάνανε.

Κρ.Π.: Από το «Φτου ξελευτερία για όλους!», αν πρέπει να κρατούσες μόνο μια λέξη, ποια θα διάλεγες;

Χαϊνης Δ. Απ.: Το «Φτου!» γιατί η ζωή αξίζει όταν έχεις κάτι να τσακώνεσαι.

Κρ.Π.: Αυτό που κυρίως λείπει σήμερα από την Ελλάδα και παγκοσμίως τι είναι;

Χαϊνης Δ. Απ.: Το όραμα. Και δεν το χρησιμοποιώ ούτε ως αφελή ονειροπόληση, ούτε ως ελπιδοφόρα ψευδαίσθηση. Προς Θεού! Εννοώ ότι το μόνο όραμα είναι το βιωμένο στο παρόν, είναι αυτό που φέρει τη μυρωδιά στο τώρα, και στο εδώ, του μελλοντικού απόκοσμου, απρόβλεπτου, φυσικού και θεϊκού λουλουδιού που έρχεται. Τίποτε άλλο. Καμία ελπίδα.

Κρ.Π.: Ετοιμάζεις κάτι για το άμεσο μέλλον;

Χαϊνης Δ. Απ.: Έχουν προγραμματιστεί παραστάσεις σε όλη την Ελλάδα με τους Χαϊνηδες και μια μεγάλη περιοδεία στην Ευρώπη, αυτόν το χειμώνα. Επίσης, εντελώς παράξενα και διαφορετικά μεταξύ τους τοπία,  φαίνεται να με καλούν και τα αποτελέσματα των εξερευνήσεων θα ανακοινωθούν, εάν και εφόσον τα γεγονότα-τρένα αποφασίσουν να περάσουν από τις ράγες της καρδιάς μου.-

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Πείνα

Κάθε κατοχή έχει τη πείνα της και τους δοσίλογους της.Το ζούμε,το ξέρουμε.
Kαι είναι η Ισλανδία που αντιστάθηκε στους γύπες, αυτή που βοηθάει την λεηλατούμενη και εξευτελισμένη διεθνώς Ελλάδα του Τσίπρα.

από Ν

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από το Ινστιτούτο Prolepsis κατά τη σχολική χρονιά 2014-2015 στο πλαίσιο του έργου «Πρόγραμμα Σίτισης και Προώθησης Υγιεινής Διατροφής –ΔΙΑΤΡΟΦΗ: Υλοποίηση σε Απομακρυσμένες και Αγροτικές Περιοχές» το 83% των οικογενειών σε τέτοιες περιοχές αντιμετωπίζει επισιστική ανασφάλεια ενώ, το 53% αντιμετωπίζει πείνα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα 2.050 σχολεία που έχουν υποβάλει αίτηση το τρέχον σχολικό έτος για την ένταξη στο Πρόγραμμα ΔΙΑΤΡΟΦΗ βρίσκονται σε 71 από τις 74 περιφερειακές ενότητες και σε 276 από τους 324 δήμους της χώρας.

Σύμφωνα με την Καθηγήτρια και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Πρόεδρο του Ινστιτούτου Prolepsis, κ. Αθηνά Λινού, το έργο της επέκτασης του Προγράμματος ΔΙΑΤΡΟΦΗ σε απομακρυσμένες και αγροτικές περιοχές χρηματοδοτείται από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία

Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει τεράστιο και διαρκώς διογκώνεται.

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια

από pitsirikos

scs
Με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου για το Σύμφωνο Συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, άνοιξε ο δημόσιος διάλογος για το ζήτημα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια.
Επειδή το θέμα της υιοθεσίας ανηλίκων είναι πολύ σοβαρό και ευαίσθητο, θέλω να γράψω ξεκάθαρα την ταπεινή μου γνώμη.
Είμαι κατά της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια στην Ελλάδα.
Θέλω να ξεκαθαρίσω πως δεν θεωρώ καθόλου πρόβλημα για την υιοθεσία το ομόφυλο ζευγάρι αλλά το γεγονός ότι είναι κι αυτοί Έλληνες.

Πιστεύω πως πρέπει να απαγορεύεται σε όλους τους Έλληνες -ετεροφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους- να υιοθετούν παιδιά.
Ανεξαρτήτως φύλου και σεξουαλικότητας, οι Έλληνες είναι ακατάλληλοι να μεγαλώσουν παιδιά.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα έπρεπε να απαγορεύεται στους Έλληνες να κάνουν παιδιά.
Κι επειδή η στείρωση είναι μια καλή λύση αλλά μπορεί να θεωρηθεί φασιστική από κάποιους, προτείνω να επιτρέπεται στους Έλληνες να κάνουν παιδιά αλλά να τους τα παίρνουν αμέσως μετά την γέννα, για να μην τα καταστρέψουν.
Να παίρνουν το μωρό αμέσως μετά την γέννα και να το δίνουν σε τίποτα ξένους ή να το στέλνουν στο εξωτερικό για να σωθεί.
Οι Έλληνες έχουν την κακή συνήθεια να κάνουν τα παιδιά τους σαν τα μούτρα τους, με αποτέλεσμα να τα καταστρέφουν.
Οι Έλληνες κάνουν τα παιδιά τους ραγιάδες και προσκυνημένους σαν τους ίδιους.
Το απόλυτα σωστό θα ήταν να απαγορευτεί στους Έλληνες να τεκνοποιούν και να υιοθετούν. Να τεκνοποιούν και να υιοθετούν μόνο οι ξένοι που ζουν στην Ελλάδα.
Μόνο τότε θα υπάρχει μια ελπίδα για αυτή τη χώρα.
Δεν θα ήθελα κάποιος να με χαρακτηρίσει «ρατσιστή» εξαιτίας της άποψής μου πως οι Έλληνες δεν πρέπει να μεγαλώνουν παιδιά.
Δεν είμαι εγώ ρατσιστής. Εσείς είστε Έλληνες.

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

A.Τάσσος-σημαντική Αναδρομική έκθεση με σπάνια έργα

Ως χρονικό σημείο τα τριάντα χρόνια από το θάνατο του μεγάλου χαράκτη γίνεται αναδρομική έκθεση στο μουσείο Μπενάκη στο κτίριο της οδού Πειραιώς  138.

Η έκθεση είναι σημαντική διότι :
-Υπάρχουν έργα που παρουσιάζονται πρώτη φορά και σχεδόν άγνωστα
-Παρουσιάζονται -νομίζω-πρώτη φορά σε αυτό το πλήθος,μαζί με τα έργα και οι πρωταρχικές Μήτρες δηλ.αυτό καθεαυτό το χαραγμένο ξύλο που έκανε ο χαράκτης.Ουσιαστικά το πρωτότυπο έργο.
-Οι γραφικές τέχνες με την πολύχρονη προσφορά του και Τα βιβλία που κόσμησε, σπανιότατα και δυσπρόσιτα

Θα μιλήσουμε μόνο για δύο έργα που υπάγονται στα ανωτέρω και είναι για διαφορετικούς λόγους εξαιρετικά ενδιαφέροντα.



"Η καλλιέργεια του καπνού" μας δείχνει τον Α.Τάσσο και ως έναν κορυφαίο ζωγράφο,όχι μόνο χαράκτη.Το έργο μνημειακό λόγω των μεγάλων διαστάσεων του έγινε το 1959-60.


Τα στάδια αυτής της γεμάτης μόχθο αγροτικής παραγωγής σε οριζόντια παράθεση.




Ήταν στο περίπτερο καπνού στην Δ.Ε.Θεσ/νίκης και μετά τοποθετήθηκε στη κεντρική καπναποθήκη.


Παρέμενε ακαταλογράφητο και όταν άρχισε η διάλυση της χώρας το βουτάγανε και το διεκδικούσαν διάφοροι.Κατέληξε σε μουσείο της Θεσ/νίκης,κι ακόμη παίζεται το ιδιοκτησιακό.


Στην έκθεση έχουμε την μακέτα(σμίκρυνση, εξίσου μεγάλων διαστάσεων ) του έργου και δε ξέρω αν και πότε θα τη ξαναδούμε.




Το άλλο έργο που θα κάνουμε ιδιαίτερη αναφορά είναι οι τέσσερις Αρχόντισες.

Παλιότερα τις ξανασυναντήσαμε με αφορμή τα εξώφυλλα των δίσκων της Σωτηρίας Μπέλλου.Το σημαντικό είναι ΄'οτι στην έκθεση υπάρχουν και οι τέσσερις Μήτρες.

από αριστερά-Αρχόντισσα Δραπετσώνας-Κοκκινιάς-Καισαριανής-Ανατολής
Έργα του '70 ανήκουν σε Ιδιωτική συλλογή και ίσως έτσι εξηγείται ότι δεν περιλαμβάνονται στον πολύ καλό κατάλογο της έκθεσης που αξίζει να αποκτηθεί (20 ευρώ).

                                                           

Η Μήτρα είναι αντίστροφη του αποτελέσματος της εκτύπωσης,όπως τα τυπογραφικά στοιχεία.  

Στο site του μουσείου υπάρχουν και τα προγράμματα ξενάγησης για όποιον ενδιαφέρεται.Αν πάλι θέλει όσο το δυνατόν λιγότερους επισκέπτες, ένα απόγευμα/βράδυ Σαββάτου ίσως είναι η καλύτερη ώρα.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Έκθεση σε λαδόκολλα ζητάει ο Δραγασάκης

Τι 2012,τι 2015,τι 2025........

Θυμίζει το "φωνάζει ο κλέφτης."
Ή το "ρώτα και το μπάρμπα μου τον ψεύτη"
Το τιτανοτεράστιο ανθρωπάκι με τη λαμπρή καριέρα,αυτός ο ανυπέρβλητος πολιτικός,κομμουνιστής, οικονομολόγος αλλά και αντιπρόεδρος του νεοφιλελέ ριζοσπαστικού θιάσου,ζήτησε-άκουσον,άκουσον-από Στουρνάρα,Κατσέλη κλπ,κλπ παιδιά να συντάξουν εκθέσεις για την εικονική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που θα την τρίψει στη μούρη όσων λένε ότι μέσα σε ένα δεκαήμερο λήστεψαν περίπου 50 δις ευρώ,χωρίς να πάρει χαμπάρι το 99% των υποζυγίων που τους τα φόρτωσαν ως δάνεια.
Στην έκθεση που εντόλεψε δεν απαιτείται αναφορά ούτε στους νέους ιδιοκτήτες που οι οχτροί τους τους λένε παγκόσμια κοράκια, ούτε στο τι θα ακολουθήσει με τα κόκκινα δάνεια και το μεγάλο φαγοπότι.
Τέλος έδωσε εντολή στους τσιπραίους αφενός να ξεχάσουν τις κατηγορίες για κακουργηματικές πράξεις στις τράπεζες ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ που εκτόξευε ο αρχηγός τους,αφετέρου να αιτιολογούν τα τωρινά κακουργήματα με ότι ψέμα μπορούν, αλλά να δείχνουν θλιμμένοι και βιασμένοι.

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

ΒΑΡΟΥΤΗΝ ΧΑΝΟΜΕΘΑ

ΒΑΡΟΥΤΗΝ ΧΑΝΟΜΕΘΑ

Μια λεπτομέρεια από τη ζωή του Αρχηγού Λυκούργου Λογοθέτη(1772-1850),
και μια εισήγηση του συγγραφέα περί του πρακτέου.


Κάπου βαθιά υπάρχουν στο μυαλό μου
ο βίος και τα κατορθώματα
του Αρχηγού Λυκούργου Λογοθέτη,
όπως συχνά τα χρόνια εκείνα
μου τ’ ανιστορούσε
ο φίλος μου Αλέξης Σ.
ο εκ Σαρακηνών.

Όμως απόψε δεν θ’ αναδιφήσω
τον βίο και τα κατορθώματα του—
άλλωστε αυτά τα γράφει ή ιστορία,
θα πω μονάχα και μ’ αυτό τελειώνω
μια λεπτομέρεια που κρίνω,
ότι μπορεί να ρίξει στη ζωή μας
λίγο φως.

Όλούθε, λέει, τον έζωναν οι εχθροί
κι ούτε ψωμί ούτε νερό
κι οι μέρες του
κι οι ώρες ίσως μετρημένες.

Εδώ ας ανοίξω μια παρένθεση
να πω, ότι στον βίο μας
έρχεται κάποια μέρα
που επιβάλλεται να πάρουμε αποφάσεις
κρίσιμες και για μας
και για τους άλλους πού σ’ εμάς προσβλέπουν-
τότε τα λόγια τα πολλά δεν ωφελούν,
δυο λόγια μόνο, ένα κίνημα της κεφαλής,
αυτό ταιριάζει.

Δεν είχε ή ώρα έλεος,
μέτρησε τους δικούς του, τους εχθρούς,
την κακοτράχαλη άνοιξη,
πήρε μολύβι και χαρτί και χάραξε (το μήνυμα)

Βαρούτην χανόμεθα

τίποτε άλλο.

Την ώρα εκείνη τον φαντάζομαι
να γράφει και να υπογράφει τη γραφή
και σαν λιοντάρι η ψυχή του να βρυχάται
βαρούτην χανόμεθα
Τίποτε άλλο.

Βαρούτην, λοιπόν, Αδελφοί, Βαρούτην
και το Μέγα Έλεος.






Βροντοχτυπάνε τα πλήκτρα και διαμαρτυρίες σουλάτσα
Η αλήθεια που γνωρίζουμε αλλά δεν ομολογείται είναι η απόλυτη αδυναμία μας απέναντι στην δύναμη κρούσης των μεγάλων αφεντικών.Έχουν τα πάντα κι εμείς τίποτα.Από το συρφετό των μίσθιων πολιτικάντηδων και το παρακράτος μέχρι πάνοπλους στρατούς.
Ο νικητής τα παίρνει όλα,και ο ηττημένος τη χλεύη του.
Οι ποιητές μας το είπαν.Για τη κόψη του σπαθιού τη τρομερή και για τους ζωντανούς που πρέπει να δίνουν το αίμα τους.Ο θρήνος των Τρωάδων και η πόλις εάλω ακούγονται πάλι και πάλι.

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Η Βαρβαρότητα στα γονίδια τους

Δε μ'αρέσουν οι γενικεύσεις.Όμως ειδικά αυτοί οι βορειοΕυρωπαίοι δεν μπορούν να κρύψουν στη καθημερινή τους ζωή την βαρβαρότητα,την μικροψυχία,την ιδιοτέλεια.
Η υποκρισία τους που ονομάζουν πολιτισμό είναι διάτρητη κάθε στιγμή.

Νορβηγία λοιπόν,η πιο πλούσια και 'πολιτισμένη" χώρα  της Ευρώπης.....

από Ν

Παρά το γεγονός ότι ούτε οι αρκούδες, ούτε οι λύκοι έχουν τα επιθυμητά επίπεδα πληθυσμού, οι νορβηγικές αρχές αποφάσισαν να εκδώσουν άδειες κυνηγιού,σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος της χώρας.

Οι αιτήσεις των Νορβηγών κυνηγών για την άδεια θήρευσης 16 λύκων έφτασαν τις 11.571 φέτος, διαμορφώνοντας μία αναλογία 723 κυνηγών ανά λύκο, για ένα πληθυσμό που μπορεί να αριθμεί μόλις 30 άτομα ελεύθερα στην άγρια φύση της χώρας.
Η νορβηγική καφέ αρκούδα ακολούθησε σε ζήτηση, με 10.930 εγγεγραμμένους κατόχους άδειας να δηλώνουν πρόθεση για το κυνήγι 18 ζώων.

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Μπόρις Πάστερνακ-Δοκίμιο αυτοβιογραφίας

Ο Μπόρις Πάστερνακ (1890-1960) έγινε παγκόσμια γνωστός με τον "Δόκτωρ Ζιβάγκο" (εκδ.1957) ως πεζογράφος.Όμως ήταν από τους σημαντικότερους ποιητές της γενιάς του,ιδιαίτερα αναγνωρισμένος στη πατρίδα του Ρωσία και προπολεμικά.

Το Δοκίμιο αυτοβιογραφίας εκδόθηκε το 1956 πριν τον Ζιβάγκο.
Παρόλο που έζησε το συγκλονιστικό πρώτο μισό του 20ου αιώνα της πατρίδας του,στο μικρό αυτό βιβλίο δεν θα βρούμε ούτε την ελάχιστη αναφορά σε ιστορικά ή πολιτικά γεγονότα.
Είναι μια σύντομη καταγραφή της πορείας του ίδιου και σημαντικών συγχρόνων του ποιητών μόνο όσο αφορά την ποίηση.Αναφέρονται πολλοί και σημαντικοί. Μπλόκ, Μαγιακόφσκι, Ρίλκε, Αχμάτοβα, Μάντελσταμ, Τσβεντάγιεβα, Γεσένιν, κ.α.Και πάλι όμως σχεδόν καμία πληροφορία/μαρτυρία για την τραγική ζωή πολλών απ' αυτούς.

Μιλώντας για την δική του πνευματική και ποιητική πορεία,συμπυκνώνει το νόημα μιας παλιάς του διάλεξης με τίτλο "Ο συμβολισμός και η Αθανασία",γιατί όπως λέει,η συμβατική συμβολική φύση της κάθε τέχνης ήταν βεβαιωμένη,όπως μιλάμε για τον συμβολισμό στην άλγεβρα.Η ξεχωριστή αναφορά της δείχνει ότι της έδινε ιδιαίτερη βαρύτητα,την θεωρούσε έγκυρη και επίκαιρη και γι' αυτό την περιλαμβάνει στον απολογισμό του.

Γράφει:

"..Η ομιλία μου κατέληγε σε μια θεωρία της αντικειμενικότητας των αντιλήψεων μας πάνω στο γεγονός ότι,στους ήχους και στα χρώματα της φύσης αντιστοιχεί μια διακύμανση ηχητικών και φωτεινών κυμάτων.Το νήμα οδηγούσε στην ιδέα ότι η υποκειμενικότητα δεν είναι ιδιότητα ενός ανθρώπου(π.χ.κύμα) ειδικά,αλλά μια ιδιότητα του γένους υπερατομική,όπως η υποκειμενικότητα του ανθρώπινου σύμπαντος,του ανθρώπινου γένους (π.χ.χρώμα/ολότητα).Έκανα την υπόθεση πως σε κάθε άνθρωπο που πεθαίνει,απομένει ένα κομματάκι από αυτή την υποκειμενικότητα του αθάνατου γένους που βρίσκεται στον άνθρωπο κατά τη διάρκεια της ζωής του και τον κάνει να μετέχει στην ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης.
Διατύπωνα την υπόθεση ότι,ίσως,αυτή η γωνιά ή τμήμα της ψυχής,ιδιαζόντως ανθρώπινο και τα μέγιστα υποκειμενικό ήταν για όλη την αιωνιότητα ο τόπος δράσης και η ύλη της τέχνης.....


Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Δρόμος-Γιλμάζ Γκιουνέι-1982 (YOL-Yilmaz Guney)

Πριν ένα χρόνο περίπου είχαμε την ταινία του Γιλμαζ Γκιουνέϊ "Το κοπάδι"
Ο "Δρόμος" είναι η τελευταία ταινία που έκανε,πολυβραβευμένη και θεωρείται η καλύτερη του.


Η ταινία ΕΔΩ

Θα υπάρχει κάτω δεξιά στη ταινιοθήκη

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Κακουργηματικά και τελική λύση

Τα όσα έγιναν με Σαμαροβενιζέλους και λοιπούς τα προηγούμενα χρόνια ήταν μόνο τα ορεκτικά.
Το χορταστικό κύριο πιάτο και τα επιδόρπια ήταν αποφασισμένο να τα δώσει ο μοιραίος άνθρωπος.
Τα θέλουν όλα,τους τα προσφέρει όλα.

Λίγοι έχουν καταλάβει τι συμβαίνει με τις τράπεζες αυτές τις μέρες.Ότι η λεηλασία γίνεται στους ίδιους.Tι coCos και reverse split, και προνομιούχοι και ΤΧΣ και....και... ότι όλα ήταν σχεδιασμένα λεπτομερώς και νωρίς.Αυτά όμως δεν μπορούσαν οι Σαμαροβενιζέλοι,έπρεπε να έρθει ο νέος τους σερβιτόρος.Τα αιματοστάλαχτα δεκάδες δις που μας φόρτωσαν ως χρέος για τις τράπεζες έγιναν αέρας και μετακόμισαν στις τσέπες των funds που γίνονται ιδιοκτήτες τους.Το χρέος όμως μένει και αυξάνει και ο Βούτσης καταργεί την επιτροπή που έκανε έλεγχο του.
Ο μοιραίος πριν βγάλει τη μάσκα μιλούσε για κακουργηματικές πράξεις στο θέμα των τραπεζών.

video

Τώρα αφού έβαλε τα capital control,αφού απαγόρεψαν στους Έλληνες οποιαδήποτε συμμετοχή στο φαγοπότι τους, αγοράζουν τη μετοχή π.χ.της Eurobank 1λεπτό, ναι 1 λεπτό.
Δε τους φτάνει όμως.Αφού οι τράπεζες θα είναι δικές τους τζάμπα,θέλουν κατασχέσεις.Κατά προτίμηση ακινήτων.Σπίτια και χωράφια.
Δε θέλουν ρυθμίσεις,θέλουν κατασχέσεις.Εδώ και τώρα.
Δε θέλουν αγρότες,θέλουν κολίγους.Πρέπει να τους κάνουν να μη μπορούν να ζήσουν.
Και οι μοιραίοι τρέχουν να τους υπηρετήσουν.Και νομοθετούν προαπαιτούμενα κατ' εντολή.

Ξέρουν ότι Ο ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΟΣ δεν επαναστατεί.Αλλά και να γινόταν, έχουν όλα τα μέσα να τον συντρίψουν και κυρίως τους λακέδες τους που παριστάνουν τους κυβερνήτες του προτεκτοράτου.

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Το βουτσί του ταβερνιάρη...σε δράση

Διατάζει την κατάργηση της επιτροπής έρευνας του δημοσίου χρέους.
Το θεωρεί απόλυτα νόμιμο και ηθικό που πρέπει να πληρωθεί με τις ζωές γενεών και γενεών στον αιώνα των αιώνων.Η αλυσίδα των σκλάβων πρέπει να είναι γερή.
Τα μέχρι τώρα στοιχεία και συμπεράσματα κάνει πως δεν τα ξέρει.
Έχει και αμνησία,δεν θυμάται τι έλεγε πριν λίγους μήνες.
Αλλά η αλαζονεία του δουλικού που εκτελεί τις εντολές των αφεντικών του φαίνεται από την απουσία οποιασδήποτε αιτιολόγησης.Ούτε για τα προσχήματα.
Έτσι τους αρέσει και δε θα δώσει λογαριασμό παρά μόνο στον αρχηγό της συμμορίας του που τον διόρισε πρόεδρο.
Καταγγέλλει και φωνάζει η Ζωή.Και τι μ' αυτό?Σιγά μη ντραπούνε
Αχ βρε Ζωή,δίπλα σου περνούσαν πως δεν  μυρίστηκες τη μπόχα τους.Στο καταλογίζω.Πως τη πατήσαμε έτσι κι αφέθηκαν να στήσουν την ενέδρα και να μας πετσοκόβουν.

Υ.Γ.Και επειδή η αισθητική είναι ηθική δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα τεκμήρια που έκαναν τους εκφυλισμένους συγκλητικούς του asterix να ζηλέψουν τη παρούσα ελληνική Βουλή.Θαυμάστε....


-Όταν εκτελώ τις επιθυμίες του αφέντη με πιάνει λιγούρα και υπογλυκαιμία

Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2015

Μη λέτε τον Τσίπαρα "αλήτη"

Ακούω συνεχώς,αλλά προπαντός διαβάζω στο δίκτυο να αποκαλείται ο Τσίπαρας απατεώνας και αλήτης καθώς και με παράγωγα αυτών των λέξεων.
Για τη χρήση της δεύτερης διαφωνώ και δυσαρεστούμαι καθώς αδικεί και σπιλώνει μια διαχρονική ομάδα ανθρώπων ταπεινών και ευάλωτων που τίποτα κοινό δεν έχουν με τον Τσίπαρα.
Αναφερθήκαμε παλιότερα στα λόγια του ποιητή Μιχάλη Κατσαρού "..γιατί ο αλήτης ΔΕΝ είναι αγύρτης.." και τα επαναλαμβάνουμε:

"...Πρώτα απ' όλα μη βρωμίζεις τη λέξη αλήτης,γιατί ο αλήτης δεν είναι αγύρτης,είναι πλανήτης. Πλάνης ανά τας ρίμας και τας οδούς.
Ο αλήτης είναι πρόσωπο ιερό,που εξερευνά και βιώνει την Ελευθερία με τρόπο που τον κάνει άτρωτο απέναντι σε κάθε είδους εξαναγκασμούς,γιατί έχει απαλλαγεί από κάθε είδους εξαρτήσεις.
Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι εκμεταλλεύσιμο ον,αν και υπολογίζεται ως μεταλλευτικό ίζημα ορυχείων προς μετάλλαξη,με πενιχρή όμως απόδοση.

Δόση από δράση ΄ή απόδραση από την απόδοση.


Κι αν τον καταδιώκουν,είναι γιατί με το παράδειγμα του μπορεί να σπρώξει κι άλλους στην αναζήτηση αυτής της Ελευθερίας,που η μόνη της παραγωγή είναι η παρατήρηση,η κρίση,και η γνώση,πράγματα που δεν συμφέρουν καμία άρχουσα τάξη,άρχοντες ή κοινωνία που σκοπό της έχει την παραγωγή πλούτου για τους λίγους ή περισσότερους μέσω καταναγκαστικής ή οικειοθελούς εργασίας,αν υπάρχει τέτοια πλην της καλλιτεχνικής με την έννοια της καλλιεπούς πράξεως...."


Μιχάλης Κατσαρός ο ποιητής των "κατά Σαδδουκαίων"1953

Κι αν δεν σας έπεισε ο Κατσαρός και ο Τσάρλι Τσάπλιν θυμηθείτε και το τραγούδι του Ζαμπέτα για το αλήτη.

Σας φαίνεται να ταιριάζει τίποτα από τα παραπάνω για τον αλήτη με τον Τσίπαρα?
Αντίθετα  του έρχεται γάντι,σχεδόν συνώνυμο η λέξη "αγύρτης".Γιαυτό παρακαλώ όταν εκφράζεται η οργή σας για τον μέγιστο πολιτικό απατεώνα των δύο τελευταίων αιώνων και τη συμμορία του,χρησιμοποιείστε τη σωστή λέξη,και μη στιγματίζετε αθώους.


Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Φραγκοκρατία (for ever)

Δύο περίοδοι της Ελληνικής ιστορίας είναι σχεδόν αποσιωπούμενες ή συνοπτικά αναφερόμενες.Η Φραγκοκρατία και η Βαυαροκρατία.Αυτό δεν γίνεται ούτε τυχαία ούτε αθώα.Η επίσημη προπαγάνδα του "ανήκομεν εις την Δύσιν" ως προτεκτοράτο απαιτεί αθώους τους αφέντες.Κι όμως και οι δύο αυτές περίοδοι καθόρισαν και καθορίζουν την ιστορική πορεία μέχρι σήμερα και τα σημάδια τους είναι εμφανή.

Το βιβλίο που θεωρείται κλασσικό,αναλυτικό και με πληρότητα για την Φραγκοκρατία είναι του William Miller (1864-1945) "H Φραγκοκρατία στην Ελλάδα 1204-1566". Αν και πρωτοεκδόθηκε το 1908,όπως αναφέρει στην εισαγωγή ο συγγραφέας μελέτησε όλα τα γνωστά βιβλία,έγγραφα και πηγές για το θέμα στην ελληνική,ιταλική,γαλλική,γερμανική,αγγλική και λατινική γλώσσα.Αυτό του επιτρέπει να περιλάβει όχι μόνο ιστορικά γεγονότα αλλά πληθώρα πληροφοριών για την ζωή και τα ήθη της εποχής.
Επικεντρώνεται κυρίως στην νότια Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου.Ακόμη και σαν επισκέπτες αυτών των τόπων θα εκπλαγούμε από τις πληροφορίες που μαθαίνουμε για πράγματα που βλέπαμε ή γνωρίζαμε (π.χ. ένα κάστρο,μια εκκλησία,ένα οικόσημο,ένα έθιμο, λέξεις, τοπωνύμια, ονόματα κλπ) και  αγνοούμε το ιστορικό και την προέλευση τους.

Συνειδητοποιούμε ότι ακόμη και η λέξη Φράγκοι και φραγκοκρατία είναι μια πολλαπλώς παραπλανητική ορολογία και βρισκόμαστε προ εκπλήξεως όταν διαπιστώνουμε ότι για δυόμισι αιώνες περίπου (1200-1450) ο Ελλαδικός χώρος κατακρεουργημένος σε διαρκώς μεταβαλλόμενα Πριγκιπάτα,Δουκάτα,Βαρωνίες, και εμπορικούς-ναυτικούς σταθμούς,λυμαίνεται από:
Βουργουνδούς,Φλαμανδούς,Γερμανούς,Βενετούς και Γενουάτες,Ναπολιτάνους και Σικελούς,Παπικούς,Αλβανούς,Βούλγαρους,Σέρβους,Βλάχους,Καταλανούς,Ναββαραίους,Ιππότες Ναΐτες,Τούρκους και Σαρακηνούς αλλά και Άγγλους και Σκανδιναβούς ως μισθοφόρων.
Όχι ξεχωριστά.Όλοι μαζί μαλλιά κουβάρια,με κάποιους Έλληνες-Βυζαντινούς να παλεύουν να κρατήσουν κάτι....

Το βιβλίο περίπου 750 σελίδων,πυκνοτυπωμένο εκδόθηκε τελευταία φορά το 1990 σε μετάφραση-εισαγωγή-σημειώσεις του Άγγελου Φουριώτη από τα "ελληνικά γράμματα" έναν εκδοτικό οίκο που δεν υπάρχει πλέον,και ως εκ τούτου δύσκολο να βρεθεί.Αξίζει το κόπο όμως να αναζητηθεί.

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Fan Ho

Ο Fan Ho γεννήθηκε στη Σαγκάη το 1937.Η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στο Χονγκ-Κονγκ.Από παιδί με μια φωτογραφική μηχανή που του χάρισε ο πατέρας του ασχολήθηκε με την φωτογραφία.
Κέρδισε πολλά και σημαντικά βραβεία παγκοσμίως και αρκετά νωρίς,ήδη από τα μέσα του '50.Εκτός από τη φωτογραφία ασχολήθηκε και με την ηθοποιία και τον κιν/φο.
Ξεχωρίζω τις ασπρόμαυρες φωτ/φίες του και περισσότερο αυτές της δεκαετίας του '50.





1954