Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Μικρός κιν/φικός απολογισμός από το φεστιβάλ "Νύχτες Πρεμιέρας"


Με το τέλος του κιν/φικού φεστιβάλ"Νύχτες Πρεμιέρας" σημειώσεις για ό,τι έμεινε.

Αφορά μόνο ό,τι κατάφερα να δω εγώ.Δεν αποκλείεται να έχασα κάτι αξιόλογο.


Ταινίες που ξεχωρίσαμε (απ' όσες μπορέσαμε να δούμε)

Καταρχήν η μεγάλη αγάπη,οι Μικρού μήκους

Και οι τρεις υπέροχες,σκέτοι δυναμίτες

1.*****SEVILLA (βραβευμένη το 2012,Ολλανδία,σκην. Bram Schouw)

2.***** On Suffocation ( 7'λεπτά, βραβευμένη Σουηδία σκηνοθ. Jenifer Malmqvist)

3.***** Gloria Victoria (7'λεπτά,Animation ,Καναδάς,σκηνοθ. ο Βούλγαρος Theodore UshevEΔΩ 2 αποσπάσματα


Από μεγάλου μήκους και άσχετα αν ήταν διαγωνισμού,παλιές,ή αφιέρωμα

2.*****TORE TANZT-ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΚΟ ΔΕ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ (Γερμανία-Σκηνοθ.Κάτριν Γκέμπε Διεθνές Διαγωνιστικό)

3.****IN NAME OF-ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ (Πολωνία Σκην.Μαλγκορζάτα Σουμόφσκα)

4.****LITTLE TONY-Ο ΜΙΚΡΟΣ ΤΟΝΥ (Ολλανδία 1998 σκην.Άλεξ φαν Βάρμερνταμ)

5.***MY SWEET PEPPERLAND-ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ (Κουρδιστάν Ιράκ σκηνοθ.Ινέρ Σαλίμ)

  • Ελληνική  η μικρού μήκους"Ωραίο το μουστάκι σου Giorgio" αξίζει να αναφερθεί.
  • Η Αμερικανική και Ελληνική μαλακία είναι βεβαιωμένα πια αδιόρθωτες για διαφορετικούς λόγους.
Ειδικά η Ελληνική παράγεται και στο εξωτερικό(αναφορά στο india blues του Μακράκη) άρα δε φταίει η εγχώρια γνωστή κακοδαιμονία.

  • Βλέποντας ελληνικές ταινίες αναρωτιέσαι σε ποια χώρα ζεις εσύ και σε ποια ο "δημιουργός"
  • Άτομο και ημιπορνό λεκτική σεξουαλικότητα πρέπει να είμαστε όλοι οι Έλληνες. Τίποτα άλλο δε μας απασχολεί.Το "εμείς" ως ομάδα ή λαός δοκιμαζόμενος κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, αγωνιστικά,κατασταλτικά δεν απασχολεί.

  • Ελληνικό θράσος και κλεψιά.Δεν αρκούσε να βγει ως remake? Συμμετείχε μάλιστα στο διαγωνιστικό μ.μ. ταινία ακριβές copy ιδέας-σεναρίου της γερμανικής Schwarzfahrer του σκηνοθέτη Pepe Danquart  την οποία είχαμε παρουσιάσει και ΕΔΩ  
  • Τα gay θέματα  είναι in  και must,εδώ και κάποια χρόνια,και καταλήγουν συνήθως σε θλιβερές κοινοτοπίες παλαιών κλισέ,ακόμη και σε γελοιότητες.

Και τώρα οι μόνιμες πληγές
  • Μπερδεύοντας τη τέχνη με τη διασκέδαση
  • Χαχανίσματα με ανύπαρκτη αφορμή ακόμη και σε θλιβερές σκηνές
  • Φαγοπότι και μάσα ασταμάτητη κατά προτίμηση θορυβώδη σνακ μέσα στις αίθουσες και άσχετα από τι εξελίσσεται στην οθόνη.Κάποτε είχε απαγορευθεί αλλά ήρθαν τα multiplex και ο ανταγωνισμός επανέφερε την αθλιότητα.
  • Κλακαδόροι για χειροκρότημα σε διαγωνιστικές ταινίες,ιδιαίτερα βέβαια σε ελληνικές ακόμη κι αν είναι για τα μπάζα.

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Σου είπαν ψέματα πολλά..

ΑΥΤΟΣ είναι 
ο πάντοτε αφανής δικός μας Ιούδας! 
Θύρες επτά τον καλύπτουνε 
και στρατιές επτά παχύνονται στη διακονία του.
                                                   (ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ, Θ')


Βρισκόμαστε μάλλον στην Πράξη Β',Σκηνή 2 του θεάτρικού έργου μεγάλης πρωτοτυπίας:
 "Η ανακάλυψη των 004-πρακτόρων της ομάδας κρούσης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-ΚΚΕ"
οι οποίοι μας τονίζουν ό,τι έχουν επίσης ανακαλύψει και τα ΔΥΟ άκρα.
Το έργο έλαβε χορηγίες από τις Παρθένους Νήσους και την προώθηση του ανέλαβαν αφιλοκερδώς σχεδόν όλα τα ΜΜΕ.
Η προσέλευση του κοινού είναι αγεληδόν


Ενδο-φασιστικά ξεκαθαρίσματα-Η Νύχτα των μεγάλων μαχαιριών 1934

Ας θυμόμαστε
Υπαρκτές ή όχι αναλογίες δεν έχει σημασία.

Αλλά τότε όπως και σήμερα ΚΑΝΕΝΑΣ ελεύθερος άνθρωπος δεν είχε λόγο να χαρεί επειδή κάποια καθάρματα εξουδετέρωσαν ΒΑΣΕΙ ΣΧΕΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΝΤΟΛΩΝ άλλα καθάρματα.

Τα χειρότερα ήρθαν ΜΕΤΑ.

Αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών στους κόλπους του Ναζιστικού Κόμματος. Έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο της 30ης Ιουνίου και της 1ης Ιουλίου 1934 σ' ένα τουριστικό θέρετρο στα περίχωρα του Μονάχου. Πρωταγωνιστές, από τη μία πλευρά ο Αδόλφος Χίτλερ και οι άμεσοι συνεργάτες του Γκέρινγκ, Χίμλερ, Γκέμπελς και Χέιντριχ και από την άλλη τα ηγετικά στελέχη της παραστρατιωτικής οργάνωσης SA (Sturmabteilung), που είχε επικεφαλής τον φίλο και συναγωνιστή του Χίτλερ, Ερνστ Ρεμ.

Η SA ήταν μια μαζική οργάνωση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος της Γερμανίας (Ναζιστικού), που βοήθησε τα μέγιστα στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, με τις τρομοκρατικές μεθόδους, που εφάρμοσε.

Για τους άνεργους γερμανούς το όνειρο για μια καλύτερη ζωή περνούσε μέσα από τις τάξεις των Φαιοχιτώνων. Το 85% των μελών τους ανήκε στην εργατική τάξη.

Ο Χίτλερ, παρόλο που κυριαρχούσε στο πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας από τη θέση του καγκελάριου, πάντα είχε στο μυαλό του την περίπτωση ανατροπής του. Η πανίσχυρη SA με αρχηγό τον φίλο και συνοδοιπόρο του Ερνστ Ρεμ ήταν μια απειλή.

Η δύναμη του Ρεμ προκαλούσε το φθόνο και των εσωκομματικών του αντιπάλων Γκέριγκ, Χίμλερ, Γκέμπελς και Χέιντριχ. Οι τέσσερις αυτοί επιφανείς ναζιστές, με κατασκευασμένα στοιχεία, έπεισαν τον Χίτλερ ότι ο Ρεμ ετοίμαζε πραξικόπημα για την ανατροπή του.

Ο Χίτλερ αποφάσισε να ξεκαθαρίσει αμέσως την κατάσταση. Κάλεσε σε μια επείγουσα σύσκεψη τα ηγετικά στελέχη των Φαιοχιτώνων στο ξενοδοχείο «Χανσελμπάουερ» στο θέρετρο Μπαντ Βίσε, κοντά στο Μόναχο.

Τις επόμενες ώρες, πολλά στελέχη των Φαιοχιτώνων συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Με τις αιματηρές εκκαθαρίσεις τη Νύχτα των Μεγάλων Μαχαιριών,Τα SS ανεξαρτητοποιήθηκαν από την SA, που υποβαθμίστηκε στη ναζιστική κρατική και κομματική δομή.....

και εδώ

πιτσιρίκος της ημέρας..

από πιτσιρίκο 28/9/13

Υπόλοιπη ειδησεογραφία

Σήμερα συμφωνήθηκαν:
Άρση του περιορισμού των απολύσεων.
Το πρωτογενές πλεόνασμα του κ. Στουρνάρα αναθεωρήθηκε από το 3% στο 0,3%.
Νέα μείωση συντάξεων, εφάπαξ και επιδομάτων.
Ο ρυθμός ύφεσης αναθεωρήθηκε από το 3,8% στο 4% (Σε τρέχουσες τιμές είναι 7%)
Φιλικά,
Δημήτρης
(Αγαπητέ Δημήτρη, τι είναι αυτά που γράφετε; Αν δεν γίνουν απολύσεις, πώς θα υπάρξει ανάπτυξη; Οι περισσότεροι Έλληνες νομίζουν ακόμα πως ανάπτυξη σημαίνει νέες θέσεις εργασίας. Κούνια που τους κούναγε, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Πάντως, σας βρίσκω μίζερο. Σήμερα, με τις συλλήψεις των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, έχουμε μια νίκη της δημοκρατίας. Της δημοκρατίας του Mega, του Μπόμπολα και του Βαρδινογιάννη. Ελάχιστη σημασία έχει που, πριν χρεοκοπήσει η χώρα, η Χρυσή Αυγή, ουσιαστικά, δεν υπήρχε. Κι αυτό το έχουν ξεχάσει όλοι στην χώρα των γκάου.)

Εκ της διευθύνσεως


Μετά τις σημερινές συλλήψεις της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, υποθέτω πως θα συλληφθούν και οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να επιβεβαιωθεί η θεωρία της ομάδας Σαμαρά περί δυο άκρων. Σε διαφορετική περίπτωση, θα αντιληφθούν οι πάντες πως οι μόνοι ακραίοι είναι αυτοί που βρίσκονται στην 


Εντάλματα για την Χρυσή Αυγή


Πιτσιρίκο, για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω, οι εικόνες της προσαγωγής των μαχαιροβγαλτών, αντί να με κάνουν χαρούμενο, μου δημιουργούν ένα άσχημο αίσθημα.
Ίσως, γιατί ζούμε στην εποχή της απόλυτης κοροϊδίας …όπου οι ακροδεξιοί συλλαμβάνουν ακροδεξιούς.
Φαντάσου τι μας έχουν για μετά.
(Αγαπητέ φίλε, απλά δεν είστε χαζός. Γιατί πρέπει να είναι κάποιος εντελώς χαζός για να πιστεύει αυτούς που έσπρωχναν με τα χίλια την Χρυσή Αυγή μέχρι χτες και σήμερα την καταδικάζουν – λες και έχουμε πάθει όλοι Αλτσχάιμερ. Αν και, μεταξύ μας, την σπρώχνουν ακόμα. Αλλιώς.)


Σάββατο, 28 Σεπτεμβρίου 2013

Χρηστικά είδη των κοινοτήτων των Shakers

Οι κοινότητες-χωριά των Shakers δεν υπάρχουν πλέον εδώ και έναν αιώνα περίπου.Παρόλα αυτά άφησαν το αισθητικό σημάδι τους ιδιαίτερα στη μουσική και τα χρηστικά αντικείμενα που χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης ακόμη και σήμερα.Υπάρχει η άποψη ότι το Bauhaus γνώριζε και επηρεάστηκε από την αισθητική τους.
Ως άνθρωπο του 18ου-19ου αιώνα χρησιμοποιούν μόνο φυσικά υλικά και η αυστηρή λιτότητα και πρακτικότητα με απόλυτη απόρριψη του περιττού και στολισμού δίνουν το υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα.Σε μια εποχή ας μη ξεχνάμε που δεσπόζει το άθλιο Μπαρόκ.

Μερικά επιγραμματικά στοιχεία για τους Shakers.
Δημιουργήθηκε το 1740-1780 στην Αγγλία ως μια από τις πολλές προτεσταντικές αιρέσεις-σέκτες. Μετανάστευσαν στις ΗΠΑ στη Νέα Αγγλία (Ν.Υόρκη,Μασαχουσέτη,Μαίην). Πέραν των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων,οργανώνονται σε μια μορφή κοινοτικού κομμουνισμού με ισότητα φύλων,ενδιαφέρον για την εκπαίδευση και δίνουν τη δυνατότητα στα νεαρά μέλη τους στο 21ο έτος της ηλικίας τους να επιλέξουν αν θα μείνουν στη κοινότητα ή όχι.
Πρεσβεύουν την αγαμία και τα νέα μέλη είναι κυρίως ορφανά ή εγκαταλειμμένα παιδιά. Εδώ (αγαμία) εντοπίζεται και η βασική αιτία εξαφάνισης των κοινοτήτων τους,αφού λιγότερα από 20% των νεαρών μελών επιλέγουν να παραμείνουν όταν φτάνουν το 21ο έτος τους.






Αλατιέρα-Πιπεριέρα



Πάγκος εργασίας


Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Πόλυ Πάνου 1940-2013

Έφυγε και η Πόλυ Πάνου μια από τις ποιό ευγενικές μορφές του τραγουδιού.


Η Πολυτίμη Μπίθα (κατά άλλους Πολυτίμη Κολιοπάνου) γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1940 στην Αθήνα ενώ μεγάλωσε στην Πάτρα.

Το 1953 μπήκε στη δισκογραφία με το «Πήρα τη στράτα την κακιά» σε μουσική του Γρηγόρη Μπιθικώτση, ο οποίος ήταν αυτός που την ανακάλυψε.

Εκτός από Λαικά τραγούδια,τραγούδησε Θεοδωράκη και ήταν, η πρώτη που τραγούδησε «Τα παιδιά του Πειραιά» του Χατζιδάκι.

Μέχρι το πλοίο-Αλέξης Δαμιανός 1966

Μια δυσεύρετη ταινία,για κάποιους φίλους που ήθελαν να τη δουν.





Η πρώτη ταινία του Αλέξη Δαμιανού-πριν την "ΕΥΔΟΚΙΑ"-αποτελείται από 3 ξεχωριστές ιστορίες.Συνεκτικός κρίκος,είναι ο βασικός ήρωας (Αλ.Δαμιανός) και η πορεία του από ένα ορεινό χωριό ως τον Πειραιά για να φύγει μετανάστης στην Αυστραλία...
Νομίζω η καλύτερη ταινία του και την ίδια γνώμη εξέφρασε και ο Μάνος Ζαχαρίας σε συζήτηση μας.

Θα υπάρχει και στη ταινιοθήκη κάτω δεξιά






Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Περίπτωση Μπογιόπουλου-Έτσι τιμωρεί ο Περισσός

Για όσους ξέρουν,ήταν θέμα χρόνου.Τόλμησε να έχει άποψη στον προσυνεδριακό διάλογο, διαφορετική από τη κλίκα. Και είχε το θράσος να τη πει.

Πρώτη ποινή να μη συμμετέχει στο συνέδριο.
Όταν σε ένα χρόνο όμως διώχθηκαν πάνω από 100 εργαζόμενοι στο Ρ,σιώπησε.Ούτε λέξη γι' αυτούς.
Πίστευε ότι θα γλιτώσει?Πίστευε ότι πρέπει να δεχθεί την απόλυτη εξουσία της κλίκας και να συμμορφωθεί?
Πως είναι δυνατό να αγνοεί τουλάχιστον την ιστορία?
Η πλήρης αποπομπή είναι θέμα timing.Έως τότε κάποιες κινήσεις ξεκαρφώματος αναμένονται.
Έχει τη συμπάθεια μας για κάποια πράγματα και κάποια άρθρα.
Είναι ίσως μια μικρή απελευθέρωση ενός ανθρώπου που δεν του άξιζε να υπηρετεί υποχθόνιες και πουλημένες "κομμένες κεφαλές".
Φυσικά θα υπάρξει ψέμα και λάσπη απ'όλο το πλήρωμα.Κι αν τολμήσει μελλοντικά για βιοποριστικούς λόγους να δουλέψει σε καμμιά αστική φυλλάδα,θα διαλαλήσουν τα γνωστά.

Ο ίδιος βέβαια θα κρατήσει τη στάση "σφάξε με αγά ν'αγιάσω" όπως παλιότερα.

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Τέλος η στήλη του Ν. Μπογιόπουλου στον "Ριζοσπάστη";

Φαίνεται ότι είναι αλήθεια αυτό που πρωτοέγραψε η ιστοσελίδα typologies της εφημερίδας «Παρόν». Ότι δηλαδή η στήλη του Νίκου Μπογιόπουλου αποτελεί παρελθόν για τον «Ριζοσπάστη».  Τουλάχιστον αυτό ισχυρίζεται και ο Κώστας Γρηγοριάδης –πρώην σκιτσογράφος του «Ρ»- στην σελίδα του στο f/b.

Η είδηση που δημοσιεύεται:

«Τέλος και  ο “Ημεροδρόμος” από το “Ριζοσπάστη”! Μια από τις πλέον πετυχημένες στήλες του ελληνικού Τύπου, που αποτελούσε ιδεολογικό σημείο αναφοράς, εξαιτίας της σύνθετης δημοσιογραφικής δουλειάς του Νίκου Μπογιόπουλου, δεν υπάρχει πλέον στο “Ριζοσπάστη”, χωρίς η εφημερίδα να εξηγεί γιατί έλαβε αυτή την απόφαση».

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Γ.Δελαστίκ-Ποιός κερδίζει?

Ένα σημαντικό κριτήριο μιας πολιτικής πράξης είναι να δούμε ποιος ή ποιοι κερδίζουν απ' αυτή.
Επειδή πολλοί αντιφασίστες μας προέκυψαν τελευταία.Τα ΜΜΕ,η κυβέρνηση,ο Δένδιας κλπ.Δηλ.αυτοί που προώθησαν τη Χ.Α. για να την έχουν στις κατάλληλες στιγμές.
Δεν ξεχνάμε ό,τι σ' αυτό το βόρβορο,οι αφανείς,τα πραγματικά αφεντικά,οι διάφοροι υπηρέτες τους,και οι λογής-λογής μυστικές υπηρεσίες φτιάχνουν αδίστακτους μυστικούς κύκλους.

Το άρθρο του Δελαστίκ που ακολουθεί χτυπήθηκε από τη φυλλάδα του Μπόμπολα που σέρνει το ξαφνικό χορό της του αντιφασισμού,γιατί τους χαλάει το σενάριο. Το οποίο μπορεί να είναι κανιβαλικό ενδοακροδεξιό δηλ.η ενίσχυση του Σαμαρά από τους ανεγκέφαλους ψηφοφόρους της Χ.Α.
Και όχι μόνο...
Δεν είναι τυχαίο ότι σ' αυτό το άρθρο και στον Δελαστίκ άρχισε λυσσαλέα επίθεση πρωτοστατούντων των Σαμαρικών-κυβερνητικών antinews,iefimerida κλπ.δοσιλογικών φερέφωνων.

του Γιώργου Δελαστίκ

Ο χρυσαυγίτης δολοφόνος, αυτό το ανθρωπόμορφο κτήνος που έσφαξε εν ψυχρώ στη μέση του δρόμου τον αριστερό αντιφασίστα Παύλο Φύσσα στην Αμφιάλη, έδρασε με δική του πρωτοβουλία ή εκτελούσε εντολές; Και αν εκτελούσε εντολές, από ποιους πολιτικούς κύκλους προέρχονταν οι εντολές αυτές; Ή μήπως προέρχονταν από επιχειρηματικούς κύκλους; Δεν θα παραστήσουμε φυσικά τον αστυνομικό ντετέκτιβ για να απαντήσουμε. Θα παρακολουθούμε –με εξαιρετική δυσπιστία προς ό,τι λέει η αστυνομία, είναι αλήθεια– την εξέλιξη του αστυνομικού ρεπορτάζ για να διαμορφώσουμε τελική άποψη για τα γεγονότα.

Επειδή όμως το έγκλημα είναι καθαρά πολιτικό, θα κάνουμε ορισμένες πολιτικές σκέψεις γύρω από αυτό. Ακόμη και για τα πιο στυγερά πολιτικά εγκλήματα, το θεμελιώδες αφετηριακό σημείο της ανάλυσης, ξεκινάει πάντα από τις...πιθανές απαντήσεις στο ερώτημα: «Ποιος ωφελείται πολιτικά από το έγκλημα;». Αυτός που ωφελείται δεν είναι πάντα ο ένοχος, γιατί ειδικά στην πολιτική οι συνέπειες μιας δολοφονίας μπορεί να είναι διαφορετικές από αυτές που υπολόγιζαν όσοι τη σχεδίασαν. Πάντως από πολιτική σκοπιά (το υπογραμμίζουμε, από πολιτική, όχι από αστυνομική σκοπιά, γιατί μπορεί να αποδειχθούν γεγονότα που ανατρέπουν τις πολιτικές εικασίες) πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης, εκτός πια αν με κάτι τα εκβίαζαν άλλοι κύκλοι. Η Χρυσή Αυγή πάντως υφίσταται σοβαρή πολιτική ζημιά με τη δολοφονία που διέπραξε ο δράστης. Από κόμμα που εκφράζει την κοινωνική οργή και την απόγνωση πολιτικά καθυστερημένων δεξιών κυρίως ψηφοφόρων εναντίον της μνημονιακής πολιτικής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μετά τη δολοφονία και την επίθεση εναντίον μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στο Πέραμα εμφανίζεται ως κόμμα του …«να σφάξουμε τους αριστερούς»! Η μείωση της εκλογικής απήχησης της ΧΑ μετά τη δολοφονία του Π. Φύσσα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η Αριστερά σε όλες τις αποχρώσεις της τίποτα δεν κερδίζει από αυτή την υπόθεση, ούτε φυσικά το κίνημα. Μια δολοφονία προκαλεί πάντοτε φόβο, είτε το ομολογεί κανείς είτε όχι. Εννοούμε φόβο στο λαό, όχι στην πρωτοπορία. Άλλο πράγμα να διαδηλώνεις και άλλο πράγμα να απειλείσαι από μαχαιροβγάλτες. Η μόνη που ωφελείται πολιτικά από τη δολοφονία είναι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Ακριβώς όπως και στην περίπτωση της Μαρφίν, ενώ όλη η Ελλάδα απεργούσε εναντίον της κυβέρνησης, η δολοφονία υποχρέωσε δικαιολογημένα όλους τους Έλληνες να συζητούν για το έγκλημα που διέπραξε ο κτηνώδης χρυσαυγίτης. Επιπροσθέτως, μετά τη δολοφονία, η σύγχρονη εκδοχή της κυβέρνησης «Τσολάκογλου» των γερμανόδουλων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αυτοπροβάλλεται ως …«εγγύηση για την αποτροπή του εμφύλιου πολέμου μεταξύ των δύο άκρων»! «Θείο δώρο» για τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο η δολοφονία από πολιτική σκοπιά! Σαν όρνια όρμησαν να εκμεταλλευθούν πολιτικά τη δολοφονία. Πρέπει να σημειώσουμε ότι εμάς μας έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ο τρόπος που κινήθηκε ο δολοφόνος. Διέπραξε εν ψυχρώ το φόνο στο κέντρο της Αμφιάλης, με δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες, χωρίς να προσπαθήσει έστω και με ένα κράνος μοτοσικλετιστή να καλύψει κάπως το πρόσωπό του. Δεν προσπάθησε καν να διαφύγει. Άφησε επί τόπου το μαχαίρι της δολοφονίας με τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Όλα αυτά ενώ ήταν πασίγνωστος στην Αμφιάλη και επίσης πασίγνωστη η πολιτική του ταυτότητα.

Αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει άνθρωπο που δολοφονεί για να συλληφθεί, να καταδικαστεί με ισόβια και  να μπει φυλακή για πολλά χρόνια. Έχει πλήρη επίγνωση ότι η δολοφονία θα αποδοθεί και στον πολιτικό του χώρο, τη Χρυσή Αυγή. Δεν παριστάνουμε τον επιθεωρητή Κλουζό, αλλά αυτή η στάση ταιριάζει πολύ περισσότερο σε δολοφόνο που εκτελεί εντολές, παρά σε ένα κτήνος που δρα εξ ιδίας πρωτοβουλίας. Αυτός ο τρόπος δράσης και τα σίγουρα ισόβια μειώνουν επίσης δραστικά την περίπτωση να είχε πάρει ο δολοφόνος εντολή από επιχειρηματικούς και όχι πολιτικούς κύκλους. Μεγάλη οργή προκαλεί η πολιτική στάση του Σαμαρά και του Βενιζέλου μετά τη δολοφονία του 34χρονου αντιφασίστα καλλιτέχνη. Τι μας είπε ο πρωθυπουργός διά στόματος του στενότατου συνεργάτη του, Χρύσανθου Λαζαρίδη, ο οποίος φυσικά δεν θα τολμούσε ποτέ να διακηρύξει τέτοιες πολιτικές θέσεις χωρίς την έγκριση του Αντώνη Σαμαρά; Ότι η δολοφονία αποδεικνύει πως …ο ΣΥΡΙΖΑ «παραμένει εκτός συνταγματικού τόξου»!!! Αυτή είναι η θέση του Σαμαρά! Τι μας είπε ο Βενιζέλος; Ότι «το πρόβλημα δεν είναι η θεωρία των άκρων, το πρόβλημα είναι ότι μέσα στο αμάλγαμα του λεγόμενου “αντιμνημονιακού τόξου” συνυπάρχουν δυνάμεις οι οποίες ειναι ακροδεξιές, ναζιστικές, παραδοσιακά κομμουνιστικές και βεβαίως δήθεν νεοριζοσπαστικές», όπως δήλωσε στο Βήμα FM! Με άλλα λόγια, αφού και ο χρυσαυγίτης δολοφόνος και το θύμα ήταν αντιμνημονιακοί, το κατά Βενιζέλο πρόβλημα είναι ότι …«οι αντιμνημονιακοί σφάζουν ο ένας τον άλλον»!!!

Δεν είναι απλώς εξοργιστικές οι θέσεις Σαμαρά – Βενιζέλου. Το σοβαρότερο είναι ότι πυκνώνουν τις αναπόδεικτες –μέχρι στιγμής, τουλάχιστον– αμφιβολίες για το κατά πόσο ο δολοφόνος έδρασε όντως πρωτοβουλιακά ή αν σκότωσε εκτελώντας εντολές κάποιων άγνωστων σε εμάς κέντρων, διαφορετικών πάντως από την ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Ίδωμεν…
"ΠΡΙΝ

Gloria Victoria

Δε κρατιέμαι,και δίνω ένα μεζεδάκι από μια ταινία μικρού μήκους animation εξαιρετική.

Θα επανέλθουμε στις Νύχτες Πρεμιέρας.

Gloria Victoria (7'λεπτά,Animation ,Καναδάς,σκηνοθ. ο Βούλγαρος Theodore Ushev)

'Ανθρωπος-Πόλεμος.
Η ταινία απαιτεί τη μουσική του Σοστακόβιτς (συμφωνία 7) που τη συνοδεύει, στο τέρμα.Οθόνη όσο γίνεται μεγαλύτερη.
Γι' αυτό μόνο σε κιν/φική αίθουσα λειτουργεί σε πληρότητα.
Ας είναι


Και από τη ζωντανή ηχογράφηση της μουσικής της ταινίας



Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2013

Όσο τον φτύνουμε, τόσο κολλάει

πλέχουν οι βάρκες
πλέχουν κι οι κουράδες
---------------------------------------------------------------
"Οι γυναίκες είναι σαν τα γραμματόσημα. Όσο τις φτύνεις, τόσο κολλάνε". Ο πατέρας αυτού του αποφθέγματος και όλης της παρόμοιας φιλοσοφίας του κώλου (κυριολεκτικώς και μεταφορικώς), του πουλ-μουρ και της τζάμπα μαγκιάς, της βλαχομπαρόκ γκλαμουριάς, που βαφτίστηκε life style και αποθέωσε τον κυνικό ατομισμό ως μοναδική, αναγκαία και ικανή συνθήκη επιτυχίας, επιστρέφει. Επιστρέφει, αφού οδήγησε στην πτώχευση μια "αυτοκρατορία", που εισέπραξε 4 δισ. από το Χρηματιστήριο στις αρχές του 2000 και άφησε στον δρόμο τους εργαζόμενους σ' αυτήν.
Θα μου πείτε, βέβαια, ότι ήταν ήδη "παρών" με βραδινή τηλεοπτική εκπομπή, όπου έκανε ακριβώς τα ίδια με αυτά που υπαγόρευε τόσα χρόνια στο αναγνωστικό κοινό τών, φαλιρισμένων πια, περιοδικών του: κουβεντούλες γεμάτες γαργαλιστικά υπονοούμενα, ημίγυμνες σταρλετίτσες, τις οποίες δεν έφτυνε καθόλου, μα καθόλου. Ήταν ήδη παρών με ένα ειδησεογραφικό μπλογκ, ονόματι coolnews, ψιλοάγνωστο, αλλά σταθερά προσανατολισμένο στη "φιλοσοφία" της έως τώρα καριέρας του.
Αλλά, τώρα, ο Πέτρος Κωστόπουλος επιστρέφει ως κεντρική επιλογή του Μεγκάλου καναλιού, του καναλιού που αμέτρητες φορές τον φιλοξενούσε ως πολιτικό σχολιαστή στα κεντρικά πάνελ του. Θα μου πείτε, τώρα τον τοποθετούν στο βαρύ πυροβολικό του ψυχαγωγικού προγράμματος. Ε, γι' αυτό ακριβώς ανησυχώ.
Με την ΕΡΤ απούσα, με τα τουρκικά σίριαλ πανταχού παρόντα, με τη λαϊκίστικη αισθητική των ενημερωτικών πρωινάδικων και την τρομοκρατική πολιτικολογία των βραδινών δελτίων, ο ταλαίπωρος εγκέφαλος του ταλαίπωρου πολίτη θα φάει μέγκα τηλεσόκ. Θα μου πείτε, πάλι, μα δεν βλέπει την πραγματικότητα της μαύρης ζωής του ο ταλαίπωρος; Ξέρω 'γώ; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Μπορεί να βλέπει π.χ. ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, όπως του λένε τρία χρόνια τώρα η Όλγα, ο Γιάννης και τα άλλα παιδιά. Ότι φταίει ο διπλανός τους. Ο γιατρός, ο δάσκαλος, ο τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος. Και όχι π.χ. ο εφοπλιστής, που απουσιάζει παντελώς από την ειδησεογραφία τους και αρνήθηκε έστω και την εθελοντική συνεισφορά στην "κοινή προσπάθεια".
Ίσως, επίσης, οι ταλαίπωροι να μην είναι τόσο ταλαίπωροι όσο λένε οι αριθμοί. Ή να υπάρχουν και αρκετοί καθόλου ταλαίπωροι, όρα τουριστικές περιοχές και παραλιακά σούπερ ξενυχτάδικα, που έγραφα και την περασμένη Τρίτη. Αν προσθέσεις σ' αυτά και τον "ματωμένο βράχο", την ορθοδοξία και τις τρεις χιλιάδες χρόνια ελληνισμού του Σαμαρά, μείον την παλλαϊκή οργή που όλο έρχεται και όλο αναβάλλει, σκιάζεσαι λιγάκι.
Υποψιάζομαι ότι η "γκουρμέ ζωή" που ευαγγελιζόταν ο Πέτρος Κωστόπουλος, κάτι μεταξύ Μανχάταν και Αράχωβας, θα μεταλλαχθεί τώρα στο δόγμα: "Εγώ ελπίζω να τη βολέψω", με ζωντανό παράδειγμα τον ίδιο. Από τα προφυλακτικά στο "Κλικ" και την πατρική αγάπη προς τον Ανδρέα Παπανδρέου μέχρι το εξώφυλλο του "Νίτρο", με τον Σημίτη με πράσινο βελούδινο κοστούμι, κι από τις lounge επιλογές του "Κλικ FM" μέχρι το nonstop σκυλάδικο του "Ντέρτι", επέδειξε άριστη προσαρμοστικότητα.
Και το απόφθεγμά του ισχυροποιείται: Όσο τον φτύνουμε, τόσο κολλάει.
από Λουπάκη Ευγενία ΑΥΓΗ 10.09.2013




Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

Το αριστερό...του Σαμαρά

Το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ πληρώνουν ανελλιπώς τα γραμμάτια των εκατομμυρίων που πήραν από τους επενδυτές παρθένων νήσων του Σαμαρά.
Θα συνεχίζουν να υποσκάπτουν,συκοφαντούν,διασπούν οποιονδήποτε αγώνα.

Θυμάστε τη λύσσα τους εναντίον απεργίας πριν την επιστράτευση των καθηγητών τον Ιούνιο που μέχρι και το σκουλήκι ο Πορτοσάλτες τους έδινε συγχαρητήρια?


 συνεχίζουν τώρα τη μάχη φθοράς της απεργίας των καθηγητών.Ξέρουν αυτοί από ξεπουλήματα.

...Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, ότι η πρόταση για πενθήμερη απεργία υπερψηφίστηκε από το 65,7% των ψηφισάντων. Δεν υιοθετήθηκε, όμως, αφού δεν συγκέντρωσε το 66,6% που απαιτείται, σύμφωνα με το καταστατικό της ΟΛΜΕ...( Ναυτεμπορική 21/9/13)

Κομμένες κεφαλές

....Έτσι –και χειρότερα, δηλαδή, αλλά ίσως να μη γίνουν πιστευτές οι αθλιότητες που ακούστηκαν αν τις αναφέρω καταλεπτώς– επιχειρηματολόγησαν οι αντιπρόσωποι του ΠΑΜΕ, ενώ οι αντιπρόσωποι της ΔΑΚΕ απλώς παρακολουθούσαν –ευχαριστημένοι– αφού δεν είχαν λόγο να παρέμβουν… Οι «σύντροφοι» της ηγεσίας του ΚΚΕ παίζουν ένα ρόλο στο μπλοκάρισμα της κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων, σε όλα τα σωματεία, όχι μόνον στην ΟΛΜΕ, αλλά και στη ΔΟΕ και στις ομοσπονδίες και παντού σχεδόν αλλού, ένα ρόλο που οι ιστορικοί του μέλλοντος μπορεί και ν’ αναλύσουν μετά από χρόνια, αλλά που τώρα δίνει χαριστικές βολές στα κινήματα, διαπαιδαγωγώντας κατάλληλα τις συνειδήσεις όσων εργαζομένων σήμερα ταλαντεύονται και τελικά διστάζουν, αφού «οι ηγεσίες» τους πουλάνε, δεν τους καταλαβαίνουν κλπ. Πόσο σκοτάδι πρέπει ακόμη να πέσει πάνω μας για να πάψουν, επιτέλους, «κομμένες κεφαλές» να ορίζουν τη μοίρα των ανθρώπων, παντοτινέ μας σύντροφε Στρατή Τσίρκα…  

 Πηγή: Της Αγγέλικας Σαπουνά /Εποχή 21/9/13
----------------------------------
από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ

Τα αδιέξοδα και η γύμνια της πολιτικής πρότασης του ΠΑΜΕ δεν κρύβονται με τραμπουκισμούς και λάσπη


ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Δημοσίου

ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΚΑΙ Η ΓΥΜΝΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
ΔΕΝ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΣΠΗ

Σε αδιέξοδο φαίνεται ότι έχει βρεθεί η συνδικαλιστική ηγεσία του ΠΑΜΕ, λόγω της επιμονής της κομματικής καθοδήγησης, ιδιαίτερα στο τελευταίο διάστημα, να παίζουν το ρόλο του κυματοθραύστη των απεργιακών αγώνων.

Η πρότασή τους για 48ωρες απεργίες, είχε οικτρή τύχη στις Γεν. Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ.

Στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ στις 21/9, «οχυρωμένοι» πίσω από τη δικαιολογία για καλή προετοιμασία των αγώνων (αυτοί που λίγους μήνες πριν, το μεσημέρι της 13ης Μάη, πρότειναν στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ και ψήφισαν μαζί με ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ 24ωρη απεργία για την επόμενη μέρα 14 Μάη για την επιστράτευση, αγνοώντας την κάθετη διαφωνία της ΟΛΜΕ, η οποία ζητούσε απεργία στις 17/5,  την πρώτη μέρα των εξετάσεων), εξήγγειλαν περήφανα, την πρότασή τους για προειδοποιητική 24ωρη πανεργατική απεργία …στα μέσα Οκτώβρη! 

Μέσα στο Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ στις 21/9, αλλά κι έξω από αυτό, δεν σταμάτησαν να καταγγέλλουν την Ομοσπονδία Διοικ. Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπ/σης, γιατί μετά από αποφάσεις των πρωτοβάθμιων συλλόγων της, πήρε απόφαση για νέα πενθήμερη απεργία, χωρίς τις τυπικές διαδικασίες σύγκλισης των οργάνων της, τις οποίες το ίδιο το ΠΑΜΕ μπλόκαρε.

Η «συνθετική» τους πρόταση στο ΓΣ της ΑΔΕΔΥ ήταν «48ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ, με ανοιχτή ημερομηνία, όποτε βολεύει την κάθε Ομοσπονδία», εκφράζοντας μια πρωτότυπη άποψη για τον τρόπο που πρέπει να συντονιστούν οι αγώνες!

Παράλληλα στον ιδιωτικό τομέα –για τον οποίο τελευταία κόπτονται– δεν επιτρέπουν 4 μήνες τώρα, με δικιά τους ευθύνη, τη συγκρότηση προεδρείου και την απεργιακή ενεργοποίηση στο μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, στο οποίο υπάρχει πλειοψηφία των δυνάμεων της αριστεράς με πρώτη δύναμη το ΠΑΜΕ!

Στην Ολομέλεια Προέδρων της ΟΛΜΕ στις 20/9, η καθοδήγηση του ΠΑΜΕ, δούλεψε συστηματικά με μπλοκάκι και μεζούρα, για να μετρήσει αν μεταφέρονται σωστά τα νούμερα και δεν τους «κλέβουν» οι «ύποπτοι» Πρόεδροι (κάποιους από τους οποίους στόλιζε με κοσμητικά επίθετα ενώ τραμπούκισε και μια συναδέλφισσα) μην τυχόν και αποφασιστεί η 5ήμερη απεργία. Και βέβαια δεν επέτρεψαν να δοθούν οι 4 ψήφοι που χρειάζονταν (ήταν 284 και χρειαζόταν 288, οι ψήφοι μιας μικρής ΕΛΜΕ, μ’ άλλα λόγια**) για να βγει η συνέχιση της απεργίας.

Απ’ ότι φαίνεται η τακτική αυτή που έχουν επιλέξει, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη βάση του ΠΑΜΕ.
Γι αυτό το λόγο, στην προσπάθειά τους να κρατήσουν αρραγές το εσωτερικό τους, καταφεύγουν στη γνωστή παλιά μέθοδο της όξυνσης και της καταγγελίας του «εσωτερικού εχθρού του κινήματος», των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων. Έχουν περισσέψει το τελευταίο διάστημα οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί και οι προσωπικές επιθέσεις.

Με αυτήν τη λογική, επέλεξαν και στη συνεδρίαση του Γ.Σ. την ακραία όξυνση. Όταν ο εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων-Κινήσεων –Συσπειρώσεων Ηλίας Σμήλιος, από το βήμα κατήγγειλε την τακτική τους στη συγκεκριμένη συνεδρίαση αλλά και στην Ολομέλεια Προέδρων της ΟΛΜΕ της προηγούμενης μέρας να βάζουν μεζούρα στις απεργιακές αποφάσεις των σωματείων και να προβοκάρουν ασταμάτητα κάθε αριστερή αγωνιστική φωνή (ο ένας πρόεδρος της ΕΛΜΕ είπε κάποτε αυτό, ο άλλος έκανε εκείνο, ο τρίτος «είναι» απεργοσπάστης…), που «θυμίζει ασφαλίτικες  λογικές και δεν έχει καμιά θέση στο συνδικαλιστικό κίνημα», μια μικρή ομάδα τραμπούκων του ΠΑΜΕ με επικεφαλής τους Α. Αρβανιτίδη και Η. Πατίδη, όρμησε εναντίον του φωνάζοντας ,τον πέταξε κάτω από το βήμα και δεν δίστασε να ασκήσει ακόμα και σωματική βία εναντίον του μέχρι να παρέμβουν οι υπόλοιποι Γενικοί Σύμβουλοι. Την ίδια τύχη, παρά λίγο να έχει λίγο αργότερα και ο συνάδελφος Γ.Α. επειδή τόλμησε να κάνει ένα σχόλιο για τους πανηγυρισμούς των τραμπούκων. Ο εκπρόσωπος δε του ΠΑΜΕ Α. Αρβανιτίδης, εκτόξευε συνεχώς απειλές κατά των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων όπως, «αρκετά σας ανεχτήκαμε», «αρκετά σας χαϊδέψαμε», «θα δείτε τι έχετε να πάθετε από δω και πέρα» και άλλα ευγενή σχόλια.

Εμείς δηλώνουμε ότι

Με αυτή την τακτική στηρίζουν την προσπάθεια της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και της επίθεσης κεφαλαίου - Ε.Ε. - ΔΝΤ, ενάντια στον λαϊκό ξεσηκωμό, τον συντονισμό των αγώνων και των κλάδων, την πολιτικοποίηση του κινήματος. Μπαίνουν ενάντια στην κλιμάκωση, ειδικά όταν το μαζικό κίνημα πάει να γίνει πολιτικά επικίνδυνο και να προκαλέσει ρήγμα στην κυβέρνηση και την αντιδραστική πολιτική. Συνεισφέρουν στην ηττοπάθεια και στο "δεν μπορούμε", θεωρούν "υπερεπαναστατισμό" την απεργιακή κλιμάκωση και τις μαχητικές μορφές πάλης, απέχουν από τις απεργιακές επιτροπές και τα μπλοκ των πρωτοβάθμιων σωματείων.  Γι αυτό ταυτίζονται στις μορφές πάλης και τις αποφάσεις με ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ, έχοντας ως άλλοθι ότι δήθεν διαχωρίζονται στο περιεχόμενο!!! Αντικειμενικά λοιπόν βοηθούν το έργο της κυβέρνησης Σαμαρά και της τρόϊκα να περνούν τα αντιδραστικά νομοσχέδια όσο το δυνατόν πιο ανώδυνα.

Το πολιτικό πρόβλημα που έχει η γραμμή του ΠΑΜΕ, που καταλήγει να στηρίζει την κυβέρνηση Σαμαρά, και να δίνει άλλοθι και χείρα βοηθείας σε ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ για το φρενάρισμα του απεργιακού κύματος, δεν καλύπτεται ούτε με κραυγές περί δήθεν αντικομουνιστών, ούτε με λάσπες περί δήθεν απεργοσπαστών (ας κοιτάξουν αλλού για απεργοσπάστες), ούτε με τραμπουκισμούς.

Οι εργαζόμενοι και το μαζικό κίνημα θα απομονώσουν αυτές τις πρακτικές και θα αποκαλύψουν την πολιτική γύμνια των προτάσεών τους. 

Μετά την απόρριψη της πρότασης που εκφράζει τη διάθεση των εργαζόμενων για παρατεταμένο αποφασιστικό απεργιακό αγώνα και 5ήμερη απεργία από την Ολομέλεια των Προέδρων της ΟΛΜΕ αλλά και το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ, ο ΑΓΩΝΑΣ  περνά περισσότερο από κάθε άλλη φορά στα χέρια των Γενικών Συνελεύσεων.
Η ιστορία του εργατικού κινήματος λέει ότι πολλές φορές ξεπεράστηκαν τα «φρένα» του κινήματος κι οι τακτικές τους.
Και τότε, το κίνημα κατέγραψε κάποιες από τις μεγαλύτερες νίκες του!


Οι εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων-Κινήσεων-Συσπειρώσεων στο Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ
Νίκος Αδαμόπουλος – Ζέτα Μελαμπιανάκη – Ηλίας Σμήλιος

Μαγειρέματα-1

Η απαγόρευση της Χ.Α θα αποτελεί το μεγαλύτερο δώρο προς το σύστημα που την εξέθρεψε.
Τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί στο Ίντερνετ ένα κείμενο υπογραφών το οποίο ζητά από τον πρωθυπουργό να «σταματήσει» τη Χρυσή Αυγή.
Δεν χωρά καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για πρωτοβουλία καλών προσθέσεων και εκφράζει ένα πολύ μεγάλο τμήμα της Ελληνικής Κοινωνίας.
Αλλά… Είμαστε σίγουροι ότι θέλουμε να ανοίξουμε αυτή την πόρτα;
Ζούμε σε μια χώρα όπου το πρωθυπουργικό γραφείο, στελεχωμένο από τα πλέον ακροδεξιά και φιλο-φασιστικά στοιχεία που έχουν εμφανιστεί από την εποχή της πτώσης της δικτατορίας, συγκρίνει τη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής με ένα μετριοπαθές κόμμα της Αριστεράς, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και με το ΚΚΕ.
Υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι αυτός ο μηχανισμός θα επιχειρήσει στη συνέχεια να απαγορεύσει κόμματα της Αριστεράς στην πιο διεστραμμένη εφαρμογή της «θεωρίας των δυο άκρων» που έστησαν τόσο μεθοδικά τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης;
Το υπάρχον νομικό πλαίσιο είναι επαρκές για να οδηγηθεί ένα πολύ μεγάλο τμήμα των στελεχών της Χ.Α στη φυλακή. Γιατί δεν το έκαναν μέχρι τώρα;
Μήπως γιατί η Χρυσή Αυγή υποστήριζε την φοροασυλία των εφοπλιστών, το σκανδαλώδες ξεπούλημα της Αγροτικής, το δικτατορικό κλείσιμο της ΕΡΤ, τις τραμπούκικες κινήσεις της εργοδοσίας της Χαλυβουργικής, τα έργα και τις ημέρες της Eldorado και του Μπόμπολα στην Χαλκιδική, τη διαπόμπευση οροθετικών από το Λοβέρδο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Χρυσοχοϊδη, το βασανισμό αντιφασιστών από τον Δένδια, το άδειασμα των υπό κατάληψη σπιτιών του Καμίνη, την παραμονή στο ευρώ με κάθε κόστος κ.ά
Αν θέλετε να την κλείσετε ως εγκληματική οργάνωση μπορείτε να το κάνετε αύριο. Αν θέλετε να την κλείσετε για τις ιδέες της σκεφτείτε μήπως μαζί θα πρέπει να κλείσετε και τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ και τη ΔΗΜΑΡ που στήριξαν την ίδια πολιτική.
Τον φασισμό θα τον τσακίσουν οι πολίτες, σε ιδεολογικό επίπεδο και στους χώρους εργασίας. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πείσετε την αστυνομία και τη δικαιοσύνη να σταματήσει να τον στηρίζει.
Άρης Χατζηστεφάνου

Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Ο Γιάννης-Αγιάννης στα νύχια ενός άξιου υπαλλήλου


«Τρέξτε γρήγορα, ο δράστης είναι επικίνδυνος». Η Αστυνομία έφτασε γρήγορα στον τόπο του «εγκλήματος» με έτοιμες τις χειροπέδες. Ο κλέφτης, πού είναι ο κλέφτης; Ο «κλέφτης», μια σοκαρισμένη φιγούρα της σύγχρονης τραγικής ελληνικής πραγματικότητας. Καταρρέει. Το «έγκλημά» του; Εκλεψε ένα κουτί πολύχρωμους μαρκαδόρους για το παιδί του! Η «λεία» του δεν ξεπερνούσε σε αξία τα 18 ευρώ.
Μέχρι πριν από δύο χρόνια, ο 46χρονος άνδρας από τον Βόλο μπορούσε να ζήσει άνετα την οικογένειά του. Τα προβλήματα, βέβαια, είχαν ήδη ξεκινήσει με τη μικρή επιχείρηση που διέθετε, αλλά ήταν πεπεισμένος ότι θα τα βγάλει πέρα. Η ζωή, όμως, δεν τον άκουσε. Η δουλειά κατέρρευσε και, εδώ και αρκετό καιρό, άνεργος πια, αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Πριν από λίγες ημέρες, το παιδί του ξεκίνησε σχολείο. Εντάξει με τα βιβλία - αυτά τουλάχιστον είναι ακόμα δωρεάν. Δεν αρκούν όμως. Η λίστα από το σχολείο είναι μεγάλη. Τετράδια, μολύβια, μπογιές, ξύστρες... Χαοτικός ο κατάλογος για μία ή πολλές οικογένειες για τις οποίες ακόμη και η αγορά ενός μολυβιού συνιστά πολυτέλεια στην εποχή της βαθιάς κρίσης και της απελπισίας. Τα χρήματα δεν φτάνουν, αλλά το παιδί του δεν θα το αφήσει ποτέ να πάει σχολείο δίχως τους πολύχρωμους μαρκαδόρους που του ζήτησαν.

Την περασμένη Τρίτη, μπήκε σε ένα μαγαζί και όταν πλησίασε το ράφι με τους μαρκαδόρους, χωρίς δεύτερη σκέψη άρπαξε ένα κουτί από δαύτους και το 'κρυψε στα ρούχα του. Εγινε, όμως, αντιληπτός από υπαλλήλους. Πάει να φύγει από το μαγαζί αλλά τον σταματούν. Είχε ήδη ειδοποιηθεί και η Αστυνομία. Τον πλησιάζουν για να τον συλλάβουν. Ο δραματικός πατέρας ξεσπά σε κλάματα. Πώς αλλιώς; Ποτέ στη ζωή του δεν είχε κλέψει. Εγινε κλέφτης στα 46 του για ένα κουτί μαρκαδόρους. Για το παιδί του.

Οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Βόλου. Λύγισε. Μόλις τον άκουσε, λύγισε και ο εισαγγελέας. Αφησε τον άνθρωπο ελεύθερο. Και έμεινε η «είδηση» για να σοκάρει και να φανερώνει την εφιαλτική και αδιέξοδη κατάσταση στην οποία έχουν οδηγηθεί χιλιάδες ελληνικές οικογένειες. Ναι, κύριοι, για ένα κουτί μαρκαδόρους...(e-net)

20 μέρες με αναστολή σε άνεργο που έκλεψε μαρκαδόρους αξίας 12€

Ηταν κλοπή, όπως και ο ίδιος άλλωστε παραδέχθηκε σκύβοντας αμήχανος και ντροπιασμένος το κεφάλι όταν έγινε αντιληπτός, άμαθος -όπως το ποινικό μητρώο του δείχνει- από πράξεις που εγείρουν ποινικές κυρώσεις. Ηταν, όμως, και μια στιγμή αδυναμίας εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και τα ελάχιστα χρήματα που είχε στο πορτοφόλι του δεν του επέτρεπαν να περάσει από το ταμείο με τα σχολικά είδη όλης της λίστας που είχαν δώσει από το σχολείο στη μικρή του κόρη.
Ζήτησε συγνώμη, υποσχέθηκε ότι δε θα το ξανακάνει, ανέφερε ότι το μόνο που τον οδήγησε στην πράξη ήταν να μη λείψει τίποτα στο παιδί του, αλλά ο «τιμωρός» ήταν αμείλικτος… και η μήνυση υποβλήθηκε σε βάρος του. Αστυνομικοί κλήθηκαν για τη σύλληψή του μετά την έγκληση εναντίον του από τον υπεύθυνο του πολυκαταστήματος, έμεινε όλο το βράδυ υπό κράτηση και το πρωί οδηγήθηκε στα δικαστήρια.
Η περιπέτεια του άνεργου πατέρα συγκλόνισε το Βόλο, αλλά και το πανελλήνιο, καθώς η είδηση της σύλληψης του «κλέφτη» ταξίδεψε μέσω του διαδικτύου. Περισσότερο, όμως, συγκλονίστηκαν όσοι τον αντίκρισαν την ημέρα που οδηγούνταν στα Δικαστήρια.
Σε βάρος του ασκήθηκε ποινική δίωξη για κλοπή και παραπέμφθηκε να δικαστεί στο Αυτόφωτο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Βόλου. Παρουσιάστηκε ενώπιον του δικαστηρίου την περασμένη Τετάρτη, την επομένη δηλαδή μέρα της κλοπής, χωρίς να ζητήσει προθεσμία και χωρίς να έχει συνήγορο υπεράσπισης.
Ο επόπτης των ταμείων του πολυκαταστήματος, ο οποίος υπέβαλε σε βάρος του την έγκληση, απουσίαζε από τη δίκη. Ο άνεργος πατέρας απολογήθηκε, χωρίς να μπορέσει να συγκρατήσει τα δάκρυά του.
«Το έκανα και το παραδέχομαι. Δεν ήθελα, όμως, να λείψει τίποτα από το παιδί μου. Μόνο γι’ αυτό το έκανα. Είχα μαζί μου μια λίστα με τα σχολικά είδη που της ζήτησαν από το σχολείο. Παίρνοντας τα πρώτα είδη από τα ράφια υπολόγισα ότι δεν θα μου έφταναν τα χρήματα για όλα. Τότε έβαλα στην τσέπη μου τους μαρκαδόρους, για να μη στερηθεί τίποτα το παιδί μου. Όταν με κατάλαβαν, ήθελα να με καταπιεί η γη. Τους έδειξα το πορτοφόλι μου που είχε μέσα 20 ευρώ και τα πήραν. Ζητάω συγνώμη και δεν πρόκειται να το ξανακάνω», είπε μέσα σε κλάματα.
Το δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 20 ημερών με τριετή αναστολή για την κλοπή. Αφαιρέθηκε μια μέρα, εξαιτίας της κράτησής του μέχρι να οδηγηθεί στα Δικαστήρια, ενώ χρεώθηκε με τα δικαστικά έξοδα των 80 περίπου ευρώ.
Η περιπέτεια του οικογενειάρχη, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες έχει χάσει την εργασία του τα τελευταία δύο χρόνια, έχει συγκινήσει αρκετούς.
Για τον 46χρονο υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον, που εκδηλώθηκε μέσω του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ, από πολίτες και κοινωνικές υπηρεσίες, ώστε να τον βρουν και να τον στηρίξουν, όμως, δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί. (εργασικό δελτίο)

Πιστοποιητικά Αντιφασίστα δωρεάν από τον Κασιδιάρη

 Ο Κασιδιάρης μηνύει Μπόμπολα και Χατζηνικολάου Γιάννη Πρετεντέρη, Ολγας Τρέμη, και άλλα κορυφαία πλυντήρια.

Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του ζητάνε να τους μηνύσει επειγόντως ο Αναστασιάδης,ο Τράγκας,ο Μπάμπης,ο Πορτοσάλτε ,ο Ευαγγελάτος και πολλοί άλλοι.
Δεν θα χάσουν από το βιογραφικό τους το τίτλο του Αντιφασίστα.
Με τέτοια χτίζονται καριέρες με τρελλό χρήμα και θέσεις.

Οι τιμές είναι φιλικές -σχεδόν δωρεάν-αλλά λόγω συνωστισμού καλό είναι να φροντίσουν εγκαίρως οι ενδιαφερόμενοι να μηνυθούν

Όπως λέει και η παροιμία

Το' να πλυντήριο πλένει τ' άλλο
και τα δυο το κώλο τους.


Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013

Αυτό θα πει πουτανιά..και κακομοιριά

Αυτή θα φροντίζει για την ενημέρωση του λαού από την ΥΕΝΕΔ-ΔΤ.

από harddog-sport.blogspot.gr

Αποκαστάθηκε επαγγελματικά η Άρια! (Μια πολυφωνική στη Δημ. Τηλεόραση)


Το ΠΑΣΟΚ την έχασε, ηΝέα Δημοκρατία την έχασε, η Βοιωτία (για τον λαό της οποίας είχε υποσχεθεί να δουλέψει σκληρά) την έχασε, ηΒουλή την έχασε, ηπολιτική την έχασε, ηΝοσηλευτική (την οποία επιχείρησε να σπουδάσει) την έχασε! Τελικά την κέρδισε η δημοσιογραφία: ηΑριάδνη (Άρια) Αγάτσα περιλαμβάνεται στη λίστα με τα ονόματα των χιλίων εκατόν εξήντα τριών (1.163) επιτυχόντων της Δημόσιας Τηλεόρασης. Στο νούμερο 986.

τάδε έφη Γιάννης Αγγελάκας...


Ο καινούριος του δίσκος «Η γελαστή ανηφόρα» κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες.

Στο site της www.alltogethernow.gr, θα βρείτε όλες τις τελευταίες κυκλοφορίες, τόσο των δικών του δίσκων, όσο και εκείνων που έχει επιμεληθεί μαζί με τον δημιουργικό πυρήνα των συνεργατών του, καθώς επίσης κείμενα, νέα, video clips. 

Την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου, ανεβαίνει στον Βύρωνα, στο Θέατρο Βράχων, για την κεντρική του συναυλία στην Αθήνα. (Προπώληση, 10 ευρώ, στην είσοδο 12 ευρώ).

Συνέντευξη με τον Οδυσσέα Ιωάννου 

- Τα προηγούμενα χρόνια όσοι επιχειρούσαν να πουν πως το ελληνικό τραγούδι έχει και ιδεολογικές διαφορές -που αποτυπώνονται βέβαια και στην αισθητική- τους κατηγορούσαν ως διχαστικούς και φανατικούς. Σήμερα που ένας-ένας αρκετοί τραγουδιστές πίστας υποστηρίζουν ή κρατάνε ίσες αποστάσεις από τη Χρυσή Αυγή, δεν αποκαλύπτονται πια αυτές;  

 Η υποκουλτούρα του σκυλάδικου και του «σ' αγαπώ-μ' αγαπάς, σε πονώ-με πονάς» έχει τις ρίζες της στη δεκαετία του '60, ελάχιστους όμως αφορούσε τότε αυτό το είδος. Κυρίως αυτούς που ζούσαν συντονισμένοι με τα χαμηλότερα βασικά τους ένστικτα. Οι περισσότεροι είχαν πολύ καλύτερο φαϊ να φάνε (Τσιτσάνη, Καζαντζίδη, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη κ.α) και αδιαφορούσαν γι' αυτά τα τραγούδια. Σπάνια ακούγονταν και στα ραδιόφωνα. Στη δεκαετία του '80 όμως όταν σιγά-σιγά στηνόταν το φριχτό μόρφωμα του νεοελληναρά και τα ιδιωτικά ΜΜΕ παίρναν το πάνω χέρι, αναγορεύτηκε αυτή η υποκουλτούρα σε επίσημη κουλτούρα του έθνους. Δώσε στον κόσμο λεφτά και κακό γούστο και τον έχεις στο τσεπάκι σου. Τώρα που αποδείχτηκε πως μ' αυτόν τον τρόπο σκάβανε τον λάκκο μας, γιατί να μην επικοινωνούν οι πίστες με τους εθνικιστές; Οι μεν νοσταλγούν τα εγκλήματα του παρελθόντος οι δε προετοιμάζουν τα μελλοντικά, (Κολυμπούν και οι δύο στα κατακάθια της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης)   

-Το γεγονός πως δεν έχεις οικογένεια -εννοώ παιδιά- σε απελευθερώνει ως προς τις επιλογές σου; 

  Nαι.  

 - Έχεις μέσα στα χρόνια αναθεωρήσει; Θα τολμούσες να βγεις και να πεις «συγγνώμη, λάθος» ακόμη κι αν αυτό δυσαρεστούσε μεγάλη μερίδα του κοινού σου; 

  Δεν ζω αποσπασματικά, frame by frame που λένε οι κινηματογραφιστές. Έχω την αίσθηση μιας μαγικής συνέχειας των στιγμών που δημιουργούν με την κίνησή τους ένα συμπαγές ολόγραμμα που θα ολοκληρωθεί όταν πεθάνω και τότε θα φανεί: ή όλα ήταν σωστά ή όλα ήταν λάθος.  

 - Τον τελευταίο καιρό κάνω μια προβοκατόρικη συζήτηση με τον εαυτό μου. «Τι κακό σου έχει κάνει εσένα προσωπικά το συγκεκριμένο οικονομικοπολιτικό σύστημα; Σε τι σε αδίκησε; Γράφεις, μιλάς, δημοσιοποιείς, εκδίδεις, έχεις κάποια αποδοχή, ζεις από τη δουλειά σου. Πολύ δίκαια σου έχει φερθεί. Τι καλύτερο θα μπορούσε να σου έχει συμβεί; Οι αντιδράσεις σου είναι θέμα αλτρουϊσμού, υπέρ των αδύναμων και των ανυπεράσπιστων, μόνο;». Σου απευθύνω τις ίδιες ερωτήσεις. 

  Δεν μπορώ να πω κι εγώ ότι με έχει επηρεάσει τραγικά όσον αφορά τα οικονομικά μου αυτή η κρίση, ίσως γιατί δεν τσίμπησα στις υπερβολές και τον ανοικονόμητο τρόπο ζωής των προηγούμενων δεκαετιών. Δεν είχα χρέη, πιστωτικές κάρτες κτλ. Ζούσα με όσα μου πρόσφερε η δημιουργική μου εργασία. Όμως, με το που ξυπνάω κάθε πρωί ακούω το απελπισμένο βουητό των ανθρώπων που παλεύουν να λύσουν για άλλη μια μέρα αξεπέραστα προβλήματα. Είναι οι φίλοι μου, οι συγγενείς μου, οι συνεργάτες μου, οι περαστικοί που πέφτουν πάνω μου, καταθλιπτικοί, γεμάτοι έννοιες, οι φοβισμένοι μετανάστες, οι ρακοσυλλέκτες, οι πιτσιρικάδες που σκέφτονται να την κοπανίσουν για ξένες χώρες… Όλα αυτά που, αν είσαι ένα υγιές ανθρώπινο ον, δεν μπορείς να τα προσπεράσεις απολαμβάνοντας την οποιαδήποτε βολή σου. Ακόμα κι όταν κάνω βόλτες στη φύση, τη νιώθω λυπημένη, δεν μπορεί να υπάρξει ολοκληρωτική ομορφιά σ' αυτόν τον κόσμο χωρίς δικαιοσύνη, κι όποιος νομίζει πως μπορεί να τα καταφέρει μάλλον τον περιμένουν τα ψυχοφάρμακα, εκτός κι αν πρόκειται περί τέρατος. (Δεν σπανίζει βέβαια κι αυτό το είδος).

   - Έχουμε διαφωνήσει πολλές φορές σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις για την ταύτιση του δημιουργού με το έργο του. Κυρίως όταν αναφερόμαστε σε παλαιότερες εποχές, των οποίων τα πάθη δεν τα ζήσαμε προσωπικά. Εγώ υποστήριζα πως δεν μπορώ να στερήσω από το παιδί μου το μεγάλο έργο, ανθρώπων που αποδείχτηκαν (κατ΄ εμέ) μικροί και λίγοι, κι εσύ πως δεν μπορείς να τα διαχωρίσεις αυτά τα δύο. Αναγνωρίζω πως η άποψή μου εμπεριέχει ελιτισμό, αλλά δεν εμπεριέχει και δικαιοσύνη; 

  Έχεις δίκιο, Οδυσσέα, εσύ μου είχες πει άλλωστε πως σημασία έχει πόσο ψηλά έχει φτάσει με το πνεύμα του ένας άνθρωπος και όχι πόσο χαμηλά έπεσε κατόπιν. Γι’ αυτό κι εγώ ακόμα και τώρα ακούω και εμπνέομαι με τους πρώτους δίσκους του Σαββόπουλου κι ας αδιαφορώ παντελώς για το πού βρίσκεται σήμερα. Παρ’ όλα αυτά επίτρεψέ μου να λατρεύω και να έχω στο εικονοστάσι μου μόνον εκείνους τους θεόρατους δημιουργούς που στήριξαν και εξέλιξαν το έργο τους μέχρι την τελευταία τους ανάσα.  

 - Είσαι ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς των τελευταίων δεκαετιών. Έχεις μπει στον πειρασμό να δώσεις στίχους σου σε καλλιτέχνες που εκτιμάς -συνθέτες και τραγουδιστές- οι οποίοι έχουν αναπτύξει έναν πιο «οικείο» -ή πιο μαζικό, αν θέλεις- κώδικα με το τραγούδι, για να περάσουν τα τραγούδια σου σε περισσότερο κόσμο; 

  Όχι, μέχρι στιγμής.  

 - Το «μεγάλο κόλπο» πέτυχε απόλυτα. Όλοι λέγαμε πως μετά τις Τρύπες, δύσκολα θα μπορέσει να βρει καινούριο ήχο ο Αγγελάκας, που ούτε Τρύπες να θυμίζει, αλλά να μας αναστατώνει το ίδιο. Από ‘δω και πέρα; Αισθάνεσαι πάλι την ανάγκη για κάτι διαφορετικό; 

  Ούτε μεγάλο ήταν, ούτε κόλπο, ήταν αναγκαιότητα και όφειλα να ρισκάρω. Το «επιτυχημένο» το λες τώρα, εκ των υστέρων. Η ανάγκη για κάτι άλλο είναι πάντοτε παρούσα, γι’ αυτό δεν έκανα οικογένεια, δεν θα άντεχα να έχω μια ζωή την ίδια.  

 - Τα τελευταία τρία χρόνια, έχουν γίνει είδηση στο διαδίκτυο κάποιες συνεντεύξεις και δημόσιες τοποθετήσεις σου λόγω των εκτιμήσεών σου για συγκεκριμένους ανθρώπους. «Διαβάστε τι είπε ο Αγγελάκας για τον Νταλάρα ή τον Κωστόπουλο». Εσύ μπορεί να έχεις πει μια σειρά από πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά εκείνο που θα συζητηθεί είναι η κόντρα με επώνυμους. Δεν αισθάνεσαι με αυτό πως παίρνεις μέρος στη λογική ενός «αντίστροφου life style» τρόπου δημοσιογραφίας; 

  Αυτές τις επιστολές τις έγραψα άμεσα χωρίς καν να το σκεφτώ, μόλις διάβασα κάποιες δηλώσεις τους που ένιωσα να προσβάλλουν τη νοημοσύνη μου, και τις ανέβασα κατ’ ευθείαν στο διαδίκτυο. Αν δεν το έκανα θα ένιωθα άσχημα με τον εαυτό μου. Στα συγκεκριμένα άτομα έκανα κριτική και την εποχή που μεσουρανούσαν. Τότε, βέβαια, λίγοι δίναν σημασία. Τους θεωρώ, και τους δύο, βασικούς θεμελιώδεις βάκιλους της πολιτισμικής χολέρας που με την υποστήριξη της εξουσίας και των ΜΜΕ επεκτάθηκε σε ολόκληρη την επικράτεια τα «όμορφα» χρόνια της ευμάρειας. Δεν αντέχω να τους ακούω να επιδεικνύουν την «αυτολύπησή» τους μες την κρίση.   

-Έχει πετύχει το πείραμα της Alltogethernow; Είναι εύκολο να γίνεις δισκογραφική και manager του εαυτού σου; Θα το πρότεινες σε όλους τους δημιουργούς να πάρουν τη δουλειά τους στα χέρια τους; 

  Ναι, είναι επιτυχημένο το πείραμα της Αlltogethernow, το οικονομικό όφελος μπορεί να είναι ελάχιστο, όμως με αυτό χρηματοδοτούμε τις επόμενες εκδόσεις μας, δεν χρωστάμε σε κανέναν, καλύπτουμε τις παράλογες πλέον φορολογικές απαιτήσεις του κράτους και κοιταζόμαστε στον καθρέφτη ήσυχοι, με τους δείκτες αυτοσεβασμού και δημιουργικότητας ανεβασμένους στο χίλια.  

 Left.gr 17/9/13


ένα τραγούδι από παλιά με τις "Τρύπες" που θυμίζει τα φοιτητικά χρόνια....